[/caption]
Большое внимание на предприятии уделялось техническому обновлению материальной базы: приобретено 6 единиц техники, в т. ч. автомобиль МАЗ с прицепом, прицеп к МАЗу, форвардер, МПТ, прицеп ПЛ-9 и автомобиль УАЗ. Объем денежных средств, направленных в 2011 году на реализацию мероприятий по модернизации деревообрабатывающих цехов, составил 757 млн руб. Запущен в эксплуатацию котельно-сушильный комплекс, начато строительство нового здания цеха. Введено в эксплуатацию административное здание с бытовыми помещениями на ПМУ.
Среднемесячная заработная плата по лесхозу за 2011 год составила 1811,8 тыс. руб., а за декабрь 2011 г. – 2989,6 тыс. руб., или 358 долларов США. Это ли не показатель того, что дела на предприятии спорятся, что оно уверенно берет высоту за высотой, что молодой и энергичный руководитель, коим является Сергей Ульдинович, сумел создать коллектив единомышленников, которому по плечу любые задачи.
Владимир СКРИПИНСКИЙ
Фото автора
[/caption]
Атрымаўшы прафесію заатэхніка, ён нейкі час працаваў па спецыяльнасці на Магілёўшчыне, дзе і пазнаёміўся са сваёй будучай жонкай. Алена Яўгенаўна выкладала ў Чэрыкаве ў вучылішчы. Пасля вяселля маладыя вырашылі пераехаць на радзіму жонкі — у Цімкавічы, балазе, там ужо для іх дом бацькі будаваць пачалі. Тут з’явілася нагода пайсці на працу ў пажарную часць, быў начальнікам каравула, затым — начальнікам часці.
Па выслузе гадоў пайшоў на пенсію і вырашыў вярнуцца ў сельскую гаспадарку. Нейкі час Мікалай Васільевіч узначальваў калектыў МТФ “Доўгае”, затым, падвучыўшыся на курсах, стаў асемянатарам. У 2008 годзе прыняў прапанову працаваць на гэтай жа пасадзе ў СГФ “Руднае”. Яго ўчастак работы — малочнатаварныя фермы “Сцяпуры” і “Прусы”, дзе пад наглядам знаходзіцца каля 300 кароў і 200 цялушак. “Я лічу, што працаваць трэба сумленна, — адзначае Мікалай Васільевіч. — Таму і прытрымліваюся такога прынцыпу. У мяне ніколі выхад цялят на 100 кароў не быў меншым за 90 галоў, а то і 103 атрымліваў”. І яшчэ адзін штрых да біяграфіі героя — у Сельвановічаў арганізаваны дзіцячы сад на даму. Пад апекай Алены Яўгенаўны сем дзетак, якія кожную раніцу сваімі звонкімі галасамі разбаўляюць вясковую цішыню. А цяпер падумайце і адкажыце на пытанне: “Ці кожны мужчына згодзіцца на гэта?” Маргарыта САКОВІЧ Фота аўтара
[/caption]
Давялося спасцігаць азы прафесіі ў вясковым магазіне, быць загадчыцай прадуктовага магазіна №5 у Капылі, а вось ужо два гады ўзначальвае магазін самаабслугоўвання “Ластаўка”.
Наталля Уладзіміраўна задаволена сваёй працай. Ёй падабаюцца зносіны з людзьмі, а тым больш, калі ў краме багаты асартымент, новае абсталяванне. Разам з ёй у гандлёвай кропцы працуюць 8 чалавек. Калектыў ужо даўно зладжаны. Усе адказна адносяцца да даручанай справы. Ды і пахваліцца ёсць чым: сярэднямесячны тавараабарот складае каля 550 млн рублёў. Магазін знаходзіцца ў зручным месцы і з прымальным раскладам працы, у ім шмат наведвальнікаў, а асаблівы пік прыходзіцца на выхадныя дні. Акрамя таго, крама напрамую супрацоўнічае з пастаўшчыкамі: малаказаводамі г. Мінска, Капыльскім МСЗ, кандытарскім цэхам, кааппрамам, ААТ “Савушкін прадукт” і іншымі прадпрыемствамі. Адным словам, у “Ластаўцы” вам заўсёды рады!
Сяргей КОЗЕЛ
Фота Сяргея ЛАЗОЎСКАГА
[/caption]
Когда поближе знакомишься с делами бойцов этой ПАСЧ, ее начальником, то не покидает ощущение обстоятельности. Она, можно сказать, во всем. Взять, например, такой вопрос, как создание нормальных бытовых условий для бойцов ПАСЧ. Прибывая в часть после тушения пожара, спасатели до недавнего времени не имели возможности элементарно принять душ, чтобы смыть гарь и дым пожарища. В прошлом году вопрос этот закрыли. Были отремонтированы душевые, заменена сантехника, куплены и смонтированы бойлеры.
Хозяйская жилка, не побоюсь этого слова, проявляется у Сергея Михайловича не только в том, что им в свое время был зарыблен водоем, находящийся на территории части. В пруду прекрасно прижились карпы, которые стали существенным довеском к столу бойцов ПАСЧ. Именно эта жилка подвигла офицера на мысль, как внести существенный вклад в выполнение прогнозных показателей по оказанию платных услуг населению, предприятиям и организациям Копыльщины. Так, при ПАСЧ-2 был открыт пост по заправке… огнетушителей.
«Мы уже получили лицензию, — говорит Сергей Михайлович, — приобретено необходимое оборудование. Осталось только обучить людей на курсах, что и будет сделано в ближайшее время. И не надо будет каждый раз ездить для этого в Минск».
Большое внимание уделяет С. Есман усовершенствованию учебно-тренировочного полигона, оснащению его всем необходимым, позволяющим моделировать ДТП и оказывать помощь пострадавшим. Смонтирован компрессор, позволяющий отрабатывать навыки по наложению бандажа на рессивер, чтобы прекратить утечку аммиака, специально был углублен водоем, чтобы можно было тренироваться по спасению людей на воде. В планах начальника ПАСЧ-2 немало других задумок, выполнение которых позволит повысить уровень мастерства подчиненных.
Владимир СКРИПИНСКИЙ
Фото Сергея ЛАЗОВСКОГО
[/caption]
“Я ўдзячна Богу, што вакол мяне заўсёды былі і ёсць добрыя людзі, — распавядае Валянціна Шыманская, бібліятэкар Лоцвінскай сельскай бібліятэкі. — Гэта дзякуючы настойлівасці колішняга дырэктара Капыльскай ЦРБ Ідаліі Канстанцінаўны Чаркас я паступіла ў Магілёўскі бібліятэчны тэхнікум і закончыла яго. Побач са мной працуюць таленавітыя, адданыя сваёй справе Галіна і Уладзімір Дрожжы. Штодня я сустракаю на парозе бібліятэкі сваіх чытачоў, а да многіх еду і сама. Нам заўсёды ёсць аб чым пагутарыць, што абмеркаваць, параіцца”.
Валянціна Антонаўна расказвае, а перад вачыма ўсплываюць карціны: вось яна едзе на веласіпедзе ў адну з аддаленых вёсачак, каб даставіць любімыя кнігі і часопісы сваім пастаянным чытачам; вось яна на сцэне ў складзе вядомага далёка за межамі раёна гурта “Лоцвінскія ўдалухі” — і зала не можа стрымацца ад смеху ад яе жартаў; вось яна крочыць па вуліцы на працу, спыняецца ля адных, ля другіх веснічкаў, дзе яе з радасцю сустракаюць лоцвінцы — да вясковага старэйшыны заўсёды знойдуцца пытанні.
Энергічная, добразычлівая, адданая сваёй справе, з вялікім пачуццём гумару — такую характарыстыку Шыманскай дала Галіна Дрожжа, мастацкі кіраўнік Лоцвінскага СДК, побач з якой Валянціна плённа працуе не адзін год.
Маргарыта САКОВІЧ
Фота аўтара
