[/caption]
Мерапрыемства атрымалася “на выдатна”. Шчырыя і сардэчныя, незнаёмыя і вядомыя песні, якія артысты выконвалі сольна, дуэтам і хорам, проста не маглі не кранаць душу хоць і рознаўзроставай, але вельмі ўдзячнай публікі. На “ўра” ўспрымаліся выступленні Яўгеніі Леус, Вольгі Пыкі, Іны Лагуты, Таццяны Максімені, Людмілы Стрэлкінай, Таццяны Волкавай, Валянціны Бярновіч, Міхаэлы Русу, Таццяны Сянюк, Яўгена Сенюка, Аляксея Крывецкага, фальклорнага гурта “Ванечка”, дуэтаў Валянціна Верамея і Алега Голубева, Ула- дзіміра Чэмікава і Івана Нечэпурэнкі. Заслужаныя авацыі напрыканцы канцэрта — адзнака артыстам, якія падарылі гледачам сваё майстэрства.
[caption id="attachment_22639" align="aligncenter" width="443" caption="Спявае В. Пыка."]
[/caption]
Сяргей ЛАЗОЎСКІ
Фота аўтара
Ведомственная подписка на газеты и журналы находится в постоянном поле зрения районной власти. Так, распоряжение председателя райисполкома от 5 ноября 2012 года настраивает всех руководителей хозяйств, предприятий, учреждений, организаций района широко организовать ведомственную подписку на районную газету «Слава працы», областную «Мінская праўда», республиканские — «СБ Беларусь Сегодня», «Рэспубліка», «Звязда», «Народная газета», «Белорусская нива», «7 дней», «Знамя юности», журналы «Беларуская думка», «Планета». Периодические издания должны приходить в каждый цех, бригаду, ферму, мастерские и т. д. Большая роль в организации подписки отводится районному узлу почтовой связи, которому необходимо довести план-задание по основным изданиям всем почтовым отделениям.
Мария ШЕИНА
[/caption]
З работай кадравай службы ААТ “Капыльскае” ўдзельнікаў семінара пазнаёміла начальнік аддзела кадраў Тамара Падневіч. У прыватнасці, Тамара Іванаўна адзначыла, што работа кадравіка заключаецца ў вядзенні ўсіх дакументаў па прыёме на працу і звальненні, дысцыплінарных спагнаннях і водпусках, вытворчых загадаў, персаніфікаванага ўліку, справаздачнасці па ваеннаабавязаных, статыстычнай справаздачнасці, складанні графікаў водпускаў, афармленні пенсійных спраў, вядзенні табеля ўліку працоўнага часу галоўных спецыялістаў і іншых дакументаў. Па кожным з гэтых напрамкаў была дадзена вычарпальная інфармацыя. Таксама прысутныя непасрэдна ў кабінетах адміністрацыйнага будынка ААТ “Капыльскае” змаглі азнаёміцца з вядзеннем справаводства, кадравай дакументацыі, работай з рэзервам, афармленнем пратаколаў сходаў, пасяджэнняў Наглядальнага Савета і інш. Асаблівую цікаўнасць практычная частка выклікала ў маладых спецыялістаў.
На захаванні наймальнікам працоўнага заканадаўства па ахове працы спыніўся галоўны інжынер па ахове працы, транспартнай і пажарнай бяспецы ўпраўлення райсельгасхарчу Міхаіл Валуевіч. Міхаіл Міхайлавіч яшчэ раз падкрэсліў, што амаль усе віды работ у сельскагаспадарчай галіне звязаны з павышанай небяспекай, таму ахове працы павінна надавацца пільная ўвага. Спецыялістам па кадрах і па ахове працы неабходна працаваць у цеснай звязцы. У абавязковым парадку трэба праводзіць стажыроўку, праверку ведаў і інструктаж работнікаў.
[caption id="attachment_22645" align="aligncenter" width="443" caption="Цікавую экскурсію для ўдзельнікаў мерапрыемства правяла дырэктар Літаратурнага музея К. Чорнага Людміла Ніжэвіч"]
[/caption]
Намеснік начальніка ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама, загадчык сектара занятасці Іван Бабко расказаў аб рабоце кадравай службы прадпрыемстваў з абавязанымі асобамі і падрыхтоўцы кадраў рабочых прафесій праз сектар занятасці. У прыватнасці, Іван Мікалаевіч адзначыў, што ў адпаведнасці з п. 14 Дэкрэта Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №18 ад 28 лістапада 2006 г. “Аб дадатковых мерах па дзяржаўнай абароне дзяцей у праблемных сем’ях” не дапускаецца: адмаўленне наймальнікаў у прыёме на працу абавязаных асоб, накіраваных упраўленнем па працы, занятасці і сацабароне; вызваленне наймальнікам абавязаных асоб ад выканання працы; перавод наймальнікам на іншую працу абавязаных асоб за невыкананне працоўных абавязкаў, парушэнне працоўнай дысцыпліны без згоды ўпраўлення па працы, занятасці і сацабароне. Таксама была звернута ўвага на іншыя палажэнні Дэкрэта і тэрміны падачы неабходнай інфармацыі.
Падчас работы семінара на задачах спецыялістаў кадравай службы па вядзенні дакументацыі спыніліся начальнік аддзела арганізацыйна-кадравай работы райвыканкама Сяргей Цвірко і галоўны спецыяліст упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Лідзія Бусел.
А адметнасцю мерапрыемства, акрамя вучобы, стала і культурная праграма – наведванне Літаратурнага музея К. Чорнага ў аг. Цімкавічы.
Сяргей КОЗЕЛ
Фота аўтара
Ідзе падпіска НА РАЁННУЮ ГАЗЕТУ “Слава працы”на першы квартал і першае паўгоддзе 2013 года.
Кошт падпіскі на месяц: індывідуальнай - 15 000 руб., ведамаснай - 30 000 руб.
Заставайцеся з намі!
К памятнику основателя советского государства пришли председатель районного Совета депутатов Мария Сандрозд, заместители председателя райисполкома Алла Раевская и Алла Романовская, члены районного исполнительного комитета, ветераны, представители молодежи, учащиеся СШ №2. От Коммунистической партии Беларуси корзину живых цветов возложили Иван Бобко и Мария Канцелярчик.
Перед присутствующими выступил председатель координационного Совета общественных объединений и политических партий по Копыльскому району Александр Касинский, который, в частности, отметил, что для Беларуси ценность Великого Октября заключается в том, что впервые были созданы условия для формирования национальной государственности. «Сегодня, к сожалению, уже нет Советского Союза, многонационального социалистического государства, в составе которого белорусы самоопределились как нация, — отметил Александр Иванович. — Но Республика Беларусь была и остается небольшим островком стабильности в этом бушующем мире. Наша страна идет к празднику Великого Октября в обстановке прочного гражданского мира и поступательного развития».
Мария ШЕИНА
Мне, рожденному уже после войны, посчастливилось учиться у Андрея Моисеевича Гарбуза и Анны Степановны Сечко.
Родился Андрей Моисеевич в 1904 году на Копыльщине, в д. Жилихово. В начале 1943 года он прошел курсы обучения по проведению разведывательно-диверсионной работы в немецком тылу и был заброшен на Копыльщину. Партизанил в отряде им. Суворова. В составе группы подрывников пускал под откосы вражеские эшелоны. Лично подорвал 3 поезда с живой силой и техникой.
После освобождения Беларуси был направлен на работу в Слуцкий районный отдел народного образования. Там же, на Случчине, познакомился с Анной Сечко. Поженились и начали работать в Сороговской школе. Построили свой дом, посадили сад, вырастили двух дочерей, которые тоже стали впоследствии учителями.
Интересна судьба Анны Степановны Сечко. Родилась она на Украине в 1915 году в семье железнодорожника. Но еще до революции отец переехал в Белоруссию. Анна закончила школу и Слуцкий педтехникум. Мечтала продолжить учебу в пединституте, но началась война. Старшая ее сестра Екатерина Хатько работала в Семежево в комендатуре переводчицей и располагала ценными сведениями. Анна наладила связь с партизанами и передавала эти сведения. В апреле 1944 года ее вместе с сестрой арестовали. В слуцкой тюрьме сестер жестоко пытали, но выбить признания немцам так и не удалось. 11 мая 1944 года сестер отправили в концлагерь Аушвиц (Освенцим). Что пережили, что испытали Анна и Екатерина в концлагере, - одному только Богу известно. Достаточно сказать, что в Освенциме было уничтожено 1,5 млн человек.
27 января 1945 года узников лагеря смерти освободили солдаты маршала Конева, и всю свою последующую жизнь сестры день освобождения считали своим вторым днем рождения. Пройдя сквозь горнило войны и ад концлагеря, наши земляки остались добрыми и скромными людьми.
Михаил ТАРАСЕВИЧ,
д. Волошево, Слуцкий район
Нарадзіўся ён 25 кастрычніка 1941 года ў в. Старыца. Косцік добра запомніў цёмную зямлянку, у якой жыла сям’я, і дзе на земляной падлозе ён любіў гуляць з сястрычкай Ганнай і брацікам Уладзімірам. Пазней народзяцца Марыйка і Сашка. Яшчэ доўга, нават пасля вызвалення роднай Капыльшчыны ад фашыстаў, шматдзетная сям’я жыла ў непрыдатным падзямеллі. Бацька, Уладзімір Піліпавіч, выдатны цясляр, нейкім чынам прыдбаў хлевушок, змайстраваў хатку і накрыў яе саломай. Пазней, у 60-я гады, сям’я набыла новы прыгожы дом.
Цяжкім было дзяцінства Канстанціна Уладзіміравіча, як кажуць, паўгалодным. Таму будучы вучоны з малых гадоў дапамагаў бацьку цяслярыць, каб неяк зарабіць на хлеб. Навучыўся добра араць, абганяць на кані бульбу, лёгка ўпраўляўся з касой, вадзіў коней, якія цягнулі жатку. Працаваў нараўне з дарослымі. Канстанцін Уладзіміравіч лічыць, што ён у юнацтве атрымаў добрую загартоўку, і ў дарослым узросце паспяхова адольвае ўсе перашкоды. Ужо тады ён палюбіў хлебнае поле і марыў стаць аграномам. Прыгожыя ваколіцы, лес, багаты грыбамі, і рэчка — рыбай, не давалі прапасці з голаду, таму ён стаў заўзятым грыбніком і рыбаком.
Косцік выдатна вучыўся ў Бадзяжоўскай сямігодцы, менавіта яна дала добры старт у навуку і педагогіку многім сваім выхаванцам. У восьмым класе давялося вучыцца крыху далей ад дома ў Камсамольскай дзесяцігодцы.
У экстрэмальных умовах праходзіла яго армейская служба ў пустыні Каракум. Сяржант Каляда абслугоўваў энергасістэмы “Байканура”. Яму давялося ўбачыць узлёт у космас Юрыя Гагарына. У войску ён набыў прафесію электрыка і вадзіцеля. У сцюжу і спёку ездзіў па стэпе і рамантаваў пашкоджаныя электракабелі, якія сілкавалі касмадром. Лез на 35-метровую вышыню апораў ЛЭП, дзяўбаў мёрзлую зямлю ломам і адладжваў электрасістэму. Наш зямляк праслужыў Айчыне тры гады і тры месяцы.
Яго цікавы лёс мог бы стаць займальным сюжэтам для фільмаў. Быў выпадак, калі ён мог патануць у бурлівых водах Енісея, але не спужаўся, змагаўся з вірамі і выплыў. Ужо калі вучыўся ў Гродзенскім сельгасінстытуце, адкапаў хлопчыка, якога засыпала ў канаве метровым слоем зямлі. А затым выратаваў свайго аднакурсніка: сам ледзь не патануў, але выцягнуў хлопца з Нёмана і вярнуў да жыцця. На адпачынку ў горадзе Сочы выратаваў школьніка ў хвалях марскога прыбоя. Ён не любіць хваліцца сваім высакароддзем, але яго сябры могуць расказаць, што ў Каляды дзясяткі такіх учынкаў, і ён кожны дзень гатовы прыйсці людзям на дапамогу.
Але самы галоўны яго клопат — каб у людзей на стале быў хлебны каравай. I пасля заканчэння інстытута аграном Канстанцін Уладзіміравіч Каляда прысвяціў сябе памнажэнню хлебнага багацця. Ён працуе загадчыкам аддзялення “Зарыца” вучгаса “Прынёманскі”. У яго распараджэнні звыш дзвюх тысяч гектараў ворных зямель, шмат кароў, авечак, сельгастэхнікі - гэта цэлы калгас. Ураджайнасць збожжа вырасла тут у два разы. Гэты поспех не задаволіў маладога агранома, і ён вырашыў заняцца селекцыяй азімай пшаніцы, стварэннем новых, больш ураджайных яе гатункаў. Напрацоўкі павысілі ўраджайнасць важнай збожжавай культуры. У 1975 годзе Каляда абараніў кандыдацкую дысертацыю і стаў выкладчыкам, а затым дацэнтам кафедры раслінаводства Гродзенскага сельскагаспадарчага інстытута. Улетку 1999 года становіцца яе загадчыкам, а ў канцы года атрымлівае ступень доктара сельскагаспадарчых навук. У 2003 годзе нашаму земляку прысвойваецца званне прафесара. Гэта пік яго славы: створаныя вучоным гатункі пшаніцы прымяняюцца ва ўсіх раёнах Беларусі. Арганізаваны ім у Зарыцы навуковы палігон дае ашаламляльныя вынікі. Восем новых гатункаў мяккай азімай пшаніцы і адзін трыці-кале, стваральнікам якіх з’яўляецца Каляда, занесены ў дзяржаўны рэестр. Часта з таленавітым вучоным сустракаўся Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка, хваліў нашага земляка за яго творчыя здабыткі і жадаў яму новых адкрыццяў.
У гонар сваёй матулі Канстанцін Каляда назваў высокаўраджайны гатунак пшаніцы “Ядзвіся”, а месца, дзе ён адточваў сваё майстэрства, увекавечана гатункам “Зарыца”, у гонар любімага горада пайшлі ў свет “Гродзенская-7”, “Гродзенская-23”. Яго жонка Іна Андрэеўна дапамагае ва ўсім Канстанціну Уладзіміравічу. Стала нават суаўтарам новага гатунку мяккай азімай пшаніцы “Веда”, і там, дзе добра гаспадараць, яна дае да 90 цэнтнераў з аднаго гектара. Іх дачка Алена, кандыдат сельгаснавук, працуе на бацькавай кафедры, а сын Дзмітрый — аграном вопытнага ўчастка. Гэта радасць для вучонага, бо дзеці працягнуць далей яго справу.
За свае дасягненні Каляда адзначаны Радзімай многімі медалямі, ганаровымі граматамі. А галоўнае, ён шмат напісаў навуковых работ і даў пуцёўку ў навуку многім вучоным. Ён занесены на Дошку Гонару ў Ленінскім раёне горада Гродна.
Іван ІГНАТЧЫК,
г. Капыль
Облигация - ценная бумага, подтверждающая обязательство эмитента возместить владельцу ценной бумаги ее номинальную стоимость в установленный срок с уплатой фиксированного процента (если иное не предусмотрено условиями выпуска).
Облигации - это удостоверение о займе, они имеют конечный срок погашения и обладают преимущественным правом перед акциями в выплате процентов (в сравнении с выплатой дивидендов) и в удовлетворении других обязательств (например, при ликвидации акционерного общества денежные средства после выплаты кредитов в первую очередь возвращаются владельцам облигаций и только потом владельцам акций). Но право на участие в управлении акционерным обществом облигации не дают.
По сути, акция - это доля, а облигация - это долг эмитента. Акционеры являются собственниками общества, владельцы облигаций - его кредиторами. В отличие от акционерных дивидендов, которые зависят от прибыли компании, процентные платежи по облигациям обычно фиксированы.
В Республике Беларусь облигации выпускаются равной номинальной стоимостью и одинаковыми условиями выпуска и погашения. Номинальная стоимость облигаций может выражаться в белорусских рублях или иностранной валюте.
Облигации могут быть двух типов: именные, в этом случае ведется реестр их владельцев, и на предъявителя.
Облигация является именной, если для реализации имущественных прав, связанных с ее владением, необходима регистрация имени владельца в тексте облигации или реестре владельцев облигаций.
Облигация является документом на предъявителя, если для реализации имущественных прав, связанных с ее владением, достаточно предъявления облигации. Передача такой облигации от одного владельца к другому осуществляется ее вручением новому владельцу.
Облигации могут выпускаться в форме записей на счетах (бездокументарная форма) или в виде отпечатанных на бумаге бланков (документарная форма).
Облигации на предъявителя могут быть выпущены только в документарной форме. Поскольку эмиссия облигаций осуществляется в целях привлечения заемного капитала, то выпуск облигаций вправе осуществлять юридические лица любой организационно-правовой формы.
Исполнение обязательств по облигациям, согласно законодательству, обеспечивается:
- залогом;
- или (и) поручительством;
- или (и) банковской гарантией;
- или (и) договором страхования ответственности за неисполнение (ненадлежащее исполнение) обязательств эмитента облигаций;
- или (и) правом требования по кредитам, выданным банками на строительство, реконструкцию или приобретение жилья под залог недвижимости.
Облигации выпускаются с дисконтным и (или) процентным доходом, если иное не установлено решением о выпуске облигаций и проспектом эмиссии.
Дисконтные облигации продаются по цене ниже номинальной стоимости и погашаются по номинальной стоимости.
Процентные облигации продаются по цене, равной номинальной стоимости, и погашаются по номинальной стоимости с выплатой причитающегося процента.
Доходом по облигациям является дисконт и (или) процент.
При выпуске облигаций может быть установлен фиксированный либо переменный доход. Размер дохода или порядок его определения, в том числе размер дохода за каждый процентный период, в случае установления периодически выплачиваемого дохода, устанавливается эмитентом при принятии решения о выпуске облигаций или по итогам торгов (аукциона, конкурса) и отражаются в решении о выпуске облигаций и проспекте эмиссии.
Проценты по облигациям выплачиваются независимо от результатов хозяйственной деятельности эмитента.
Облигации могут быть конвертированы в облигации этого же эмитента с более поздней датой начала погашения. Таким образом, по сути, происходит замена одного обязательства по погашению ранее размещенных облигаций на обязательства по погашению облигаций с более поздним сроком погашения.
Для предприятий, имеющих устойчивое финансовое положение, существует возможность привлечения краткосрочных заемных денежных средств путем выпуска облигаций, размещение и обращение которых осуществляется на бирже. Биржевые облигации - облигации:
- номинированные в белорусских рублях,
- выпускаемые в бездокументарной форме,
- со сроком обращения не более одного года,
- размещение и обращение которых осуществляются только через торговую систему ОАО «БВФБ».
Одним из внебюджетных источников финансирования строительства жилья является выпуск жилищных облигаций. Жилищная облигация является именной ценной бумагой и удостоверяет внесение ее владельцем денежных средств на строительство определенного размера общей площади жилого помещения.
Эмитентом жилищных облигаций вправе выступать юридическое лицо, зарегистрированное на территории Республики Беларусь, имеющее отведенный в установленном порядке земельный участок под жилищное строительство, разработанную проектную документацию на объект жилищного строительства и являющееся заказчиком (застройщиком).
Жилищная облигация имеет номинальную стоимость, выраженную в белорусских рублях или иностранной валюте, и эквивалент этой стоимости, выраженный в квадратных метрах общей площади жилого помещения. Указанный в жилищной облигации эквивалент не подлежит изменению.
Жилищные облигации имеют право приобретать (как в процессе размещения жилищных облигаций, так и в процессе их обращения) юридические и физические лица, заключившие с эмитентом договор (соглашение) в простой письменной форме, предусматривающий обязательства эмитента по строительству жилых помещений владельцам жилищных облигаций.
Владелец жилищных облигаций при погашении (досрочном погашении) жилищных облигаций имеет право получить номинальную стоимость жилищных облигаций в белорусских рублях или иностранной валюте с учетом требований валютного законодательства либо жилое помещение, общая площадь которого соответствует эквиваленту номинальной стоимости принадлежащих ему жилищных облигаций, выраженному в квадратных метрах.
Рынок облигаций получил свое развитие в Республике Беларусь, о чем свидетельствует разнообразие видов облигаций, различные условия обращения, а также следующие цифры: по состоянию на 1 июля 2012 года в обращении находилось 645 выпусков облигаций 226 эмитентов на сумму эмиссии 60 514,8 млрд рублей.
Главное управление Министерства финансов Республики Беларусь по Минской области
Нельга сказаць, што праца даяркі ёй была незнаёмай — увесь час на ферме шчыравала маці Галіны. Магчыма, яна хацела іншай долі для сваёй дачкі, паколькі адправіла тую пасля заканчэння школы ў Баранавічы, вучыцца на прадзільшчыцу. Але ж нездарма гаворыць народная мудрасць: “Дзе нара-дзіўся — там і прыгадзіўся”. Не прывабіла Галіну гарадское жыццё, ды і малады муж не любіў горад. А сустрэлася Галіна з Барысам, калі па запрашэнні сяброўкі прыехала да яе ў госці ў Ганцавіцкі раён. Знаёмства з прывабным хлопцам перарасло ў каханне. А затым было вяселле. Маладыя прынялі рашэнне жыць на Капыльшчыне, у роднай Галінінай вёсцы. “Я хацела бліжэй да мамы”, — расказвае Галіна Уладзіміраўна. — Мама нам і домік купіла. Праз нейкі час набылі яшчэ адну хату пад знос і дабудавалі сваю. Працаваць пайшла на ферму. Цяжка было. Раніцай у чатыры гадзіны ўставала. У групе было 18 кароў — і ўсіх трэба падаіць уручную. Вазьму заслончык — і на доржнік, дзе ўжо каровы чакаюць. Пакуль усіх падаю, рук не чую. Добра, што Барыс дапамагаў, але ж удзень ён таксама на працы, на трактары. Да таго ж малако ў бідонах на плячах трэба ў башню несці. Халадзільнікаў не было, сырадой у ваннах студзілі. Так і працавалі. Але дружныя былі, жанчыны ўсе пявучыя. Дояць — і песні вядуць”. Галіна Уладзіміраўна расказвае і міжволі пагладжвае свае рукі. Баляць яны ад напружанай цяжкай працы. Як і ногі, якія іншага абутку акрамя гумавых ботаў і не ведалі.
“Мы ж ні на вяселлі, на радзінах, ні на адправах, як людзі, пагуляць не маглі, — працягвае расказ жанчына. — Як тыя салдаты: час прыйшоў — і мы па стойцы “смірна”, спяшаліся на ферму, бо там кароўкі чакаюць. Ім жа не растлумачыш, што стаміўся, што адпачыць хочацца і пагуляць са сваякамі і сябрамі”.
Галіна Уладзіміраўна ўпэўнена, што ўсе выпрабаванні было б вытрымаць значна цяжэй, каб не надзейная падтрымка мужа Барыса Васільевіча і іх чатырох сыноў. “Муж мой вельмі дачушку хацеў, а тут усё хлопцы нараджаліся, — усміхаецца Галіна Уладзі-міраўна. — Але я рада, што ў нас яны такія — працавітыя, уважлівыя, старанныя. І няхай вялікай адукацыі не маюць (Дзіма, Саша, Толя — механізатары, а малодшы Вася ў пажарнай часці працуе), лічу, што яны знайшлі сваё месца ў жыцці і сталі добрымі людзьмі. Грэюць душу і частыя сустрэчы з унукамі, якіх у нас ужо шасцёра”.
Месяц таму Галіна Уладзіміраўна адзначыла свой 55-гадовы юбілей. Са святам яе віншавалі родныя, блізкія, суседзі. Не забылі пра юбіляра і ў роднай гаспадарцы. Галіна Уладзіміраўна з радасцю паказала букет, які ёй уручылі падчас ушанавання. А яшчэ, па словах намесніка дырэктара ф-ла “В. Раёўка” Анжэлы Віцебскай, абавязкова для былой даяркі будзе выдзелена пуцёўка ў санаторый. “Можа мне і не патрэбны той санаторый, — гаворыць расчуленая жанчына. — Я ж у іх ніколі не была. Аднак маё самае вялікае жаданне цяпер — адпачыць. Мець магчымасць больш часу аддаваць любімай справе — вырошчванню кветак. Нарэшце, проста раніцай выйсці з хаты, сесці на парог і слухаць, як спяваюць птушкі, любавацца, як сонейка ўзыходзіць”.
Маргарыта САКОВІЧ
Фота аўтара
Тэлеканал “Беларусь-1” рыхтуе да эфіру цыкл пазнавальных тэлепраграм “Усё пуцём!”, прысвечаных цікавым і незвычайным мясцінам і людзям Беларусі. На мінулым тыдні маршрут праграмы прайшоў па тэрыторыі Капыльшчыны. Здымачная група наведала наша так званае прадмесце, Замкавую гару, крынічку, у Семежаве пабывала ў раённым цэнтры ткацтва, паглядзела экспазіцыю музея Героя Беларусі Міхаіла Высоцкага, а таксама азнаёмілася з аграсядзібай “Аколіца”.
Чакаецца, што праграма выйдзе ў эфір у адну з апошніх субот лістапада.
Сяргей КОЗЕЛ
