Событие, которое 14 октября празднует Православная Церковь, произошло более тысячи лет тому назад на краю Царьграда во Влахернском храме, где хранились риза Пресвятой Богородицы, головной покров и пояс.
Шла всенощная. Но вот за всенощной случилось следующее. Среди народа стоял юродивый Андрей и около него — отрок Епифаний, его ученик. Вдруг почувствовав посреди всенощной что-то, они повернулись назад и увидели, что через западные врата (их называли Царскими) входит… Сама Божия Матерь! Поддерживают Ее с одной стороны пророк и Предтеча Креститель Иоанн, а с другой — Иоанн Богослов. Вокруг были и другие пророки и святые…
Поклонившись, Божия Матерь медленно проследовала на середину храма, остановилась, стала перед амвоном, опустилась на колени и начала молиться. Потом поднялась, прошла дальше, стала на амвон, на солею, перед самым алтарем остановилась и опять стала молиться и … плакать! Молилась в слезах! Затем обернулась к народу и простерла над ним свой мофорий — то, чем покрывала главу — покров. Покров Божией Матерью был простерт над молившимся народом, и не только над тем, который в это время молился во Влахернском храме, а над всем верующим народом, над всеми людьми. И так он и остался над всеми нами до дня сегодняшнего!
До сих пор Божия Матерь молится о нас обо всех и плачет, простерши над всеми нами свой Покров. В праздник Покрова Пресвятой Богородицы мы испрашиваем у Царицы Небесной защиты и помощи: «Помяни нас во Твоих молитвах, Госпоже Дево Богородице, да не погибнем за умножение грехов наших, покрый нас от всякаго зла и лютых напастей; на Тя бо уповаем и, Твоего Покрова праздник чествующе, Тя величаем».
Протоиерей Сергий ЧАРНЫЙ,
Благочинный церквей Копыльского округа
[/caption]
Наша сустрэча з Ганнай Якаўлеўнай і яе дзеткамі адбылася якраз напярэдадні памятнай для сям’і Кісель даты. Жанчына не хавала свайго хвалявання, расказваючы пра сябе, узгадваючы самыя цікавыя і важныя моманты жыцця. “Так, было цяжка, — згаджаецца Ганна. — Але мы з мужам ні разу не пашкадавалі, што ў нас шмат дзяцей. Яны ў нас добрыя, дружныя, гатовыя заўсёды прыйсці на дапамогу”.
Кожны ў доме ведае свае абавязкі: калі дзяўчаты — дзявяцікласніца Ліза і сямікласніца Віка — больш дапамагаюць матулі, то хлопцы Жэня і Вова імкнуцца выконваць мужчынскую работу. Не адстае ад іх і самы малодшы ў сям’і — пяцікласнік Віталік. Гаспадар Міхаіл Мікалаевіч працуе механізатарам у КСУП “С “Лясное” ўжо больш за 25 гадоў. Рабочы дзень хлебароба, вядома ж, не ўкладваецца ў дакладныя рамкі. Вясной і восенню — пасяўная, летам — нарыхтоўка кармоў і ўборка збожжа. Гэтыя спрадвечныя клопаты вясковага працаўніка вымушаюць яго да цямна затрымлівацца ў полі.
“Дзеці вельмі сумуюць па тату, — дзеліцца Ганна Якаўлеўна. — Для іх вялікае свята, калі ў яго здараецца выхадны ці ўзімку водпуск. Тады яны ні на крок не адходзяць ад яго. Асабліва Жэнька — такі ж заядлы рыбак, як і муж”.
А яшчэ старэйшыя хлапчукі (Жэня — адзінаццацікласнік Лясноўскай СШ, а Валодзя — навучэнец Капыльскага дзяржаўнага прафесіянальна-тэхнічнага каледжа) ужо два гады запар шчыравалі з бацькам на камбайне, знаходзілі час і для працы на пілараме. Словам, тое, як няпроста дастаецца кавалак хлеба, яны ўжо ведаюць не па чутках.
Ганарыцца Ганна Якаўлеўна і сваёй старэйшай дачушкай Карынай, якая сёлета паступіла ў Мінскі дзяржаўны каледж лёгкай прамысловасці і праз пэўны час атрымае прафесію тэхнолага. З нецярпеннем чакаюць яе прыезду са сталіцы дамоў на выхадныя. “Карына — мая сапраўдная памочніца, — распавядае матуля. — Яна стараецца як мага больш дапамагчы мне: і пры-брацца ў доме разам з малодшымі, і ўрокі ў іх праверыць, і абед прыгатаваць — асабліва смачнымі ў яе атрымліваюцца супы”.
А вы толькі ўявіце, колькі часу трэба правесці на кухні, каб прыгатаваць абед на восем чалавек. А яшчэ ёсць сняданак, вячэра… І колькі прадуктаў ідзе на гэта. Таму лагічна, што ў сям’і Кісель вельмі вялікая хатняя гаспадарка. Да нядаўняга часу трымалі свіней, у тым ліку свінаматак з парасятамі. На падвор’і шмат птушкі: куры, гусі, качкі (усіх больш за 100 галоў). Для гэтай мэты купілі два інкубатары. На градках — разнастайная агародніна, з якой робіцца шмат закатак на зіму. Дарэчы, у верандзе на свае вочы бачыла і слоікі з марынаванымі грыбочкамі, і кошыкі з чырвоным і зялёным салодкім перцам. А ў агародчыку — кветкі. І хоць цяпер ужо восень, тым не менш відаць, што іх было шмат і вельмі прыгожых.
Вельмі радуюцца ў сям’і Кісель той высокай узнагародзе, якую атрымала іх матуля. “Гэта была, можна сказаць, мая запаветная мара, — дзеліцца Ганна. — І я рада, што яна спраўдзілася. А яшчэ хачу сказаць: не бойцеся нараджаць дзяцей. Тая радасць, якую атрымліваеш, з года ў год назіраючы, як яны растуць, набіраюцца сіл, становяцца самастойнымі, вартая таго, каб цярпець усе нягоды, што ўзнікаюць у нашым жыцці”.
Маргарыта САКОВІЧ
Фота аўтара
Нужно отметить, что игра была накаленная и захватывающая, от игроков, как со стороны хозяев, так и гостей, требовалось большое внимание и упорство.
Команда Солигорской ДЮСШ оказалась немного слабее, может быть из-за того, что игроки были младше наших, хотя защищали свои ворота, как могли, пытались пробиться в зону атаки соперника. Хочеться подчеркнуть, что копыльские ребята, несмотря на технические ошибки, играли слаженно, как полагается хорошей команде.
– Вся команда успешно сыграла, – отметил тренер Михаил Римашевский. – Если говорить обо всем сезоне, который идет с мая, то могу выделить защитника Павла Круковского и полузащитника Андрея Акулу, которые на протяжении всего времени играли на высоком уровне.
В итоге копыляне выиграли с разгромным счетом 15:2. Говоря в общем, наша команда сейчас в зачетной областной таблице на третьем месте. Далее юным футболистам предстоит сыграть еще две игры, которые и определят победителя. Пожелаем юным игрокам победы и только победы!
Павел ШЕИН
Фото автора
Каб надаць дастойны выгляд на галоўным уваходзе ў культурны цэнтр зрабілі касметычны рамонт, прывялі ў парадак лесвіцу.
– Як добрым гаспадарам, нам трэба ўхіляць усе недахопы дзеля таго, каб цэнтр культуры і вольнага часу меў прывабны выгляд, – гаворыць Любоў Пятроўна Карповіч, дырэктар гэтай установы. – Людзі дзякуюць нам за працу.
На песачанскай сцэне выступалі шматлікія зоркі. Да юбілею Адама Русака сюды прыязджаў аркестр пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга, з кампазітараў быў Ігар Лучанок, наведалі Пясочнае Аляксандр Ціхановіч і Ядвіга Паплаўская разам з іншымі артыстамі беларускай эстрады. На ўра ўспрымаюцца і маладыя артысты, якія пачалі кар’еру зусім нядаўна. Летам выступаў вакальны гурт “Камерата” – канцэртная зала спрыяла добраму жывому гуку. Артыстам апладзіравалі стоячы, а гэта яшчэ раз пацвярджае, што такія канцэрты трэба праводзіць.
Акрамя мерапрыемстваў праводзіцца і творчая праца з людзьмі розных узростаў. Тут існуюць восем фарміраванняў, шэсць з якіх – мастацкія гурткі, а два – клубныя аб’яднанні, дзе першае, дзіцячае, з экалагічным ухілам “Крыніца”. І гэта не проста так, бо каля аг. Пясочнае працякае рака Нёман. Юныя ўдзельнікі клубнага аб’яднання праводзяць віктарыны, канцэрты і паходы. Другое аб’яднанне – клуб сям’і “Калейдаскоп”, дзе пары, ад маладых да пажылых, збіраюцца і рыхтуюць віншавальныя паштоўкі да юбілейных дат. Там жа ўдзельнічаюць і дзеці, ствараючы сувеніры і канцэртныя віншавальныя нумары для жыхароў мясцовай гаспадаркі. Арганізоўваюцца паездкі да людзей больш сталага ўзросту, якія не маюць магчымасці прыйсці на мерапрыемства ў клуб.
Удзельнікі ўсіх аб’яднанняў і гурткоў зацікаўлены ў мерапрыемствах, якія праводзяцца тут. Бо гэта не проста праца – гэта душэўная цеплыня і клопат пра сваіх землякоў і гасцей аграгарадка.
Павел ШЭІН
Фота аўтара
Л. П. Карповіч праводзіць заняткі з дзецьмі
