В ходе опроса от граждан в очередной раз поступил ряд предложений, реализация которых, по их мнению, позволит улучшить состояние общественной безопасности и работу с населением.
Традиционно значительная часть поступивших предложений касалась установки и оборудования технических средств организации дорожного движения, а также более активной работы по выявлению и пресечению совершаемых местными жителями правонарушений.
В соответствии с предписаниями ОГАИ оборудованы пешеходные переходы на улицах Тракторной и Полевой г. Копыля, а также по ул. Слуцкой в агрогородке Тимковичи. В целях улучшения обзора водителей перенесен дорожный знак «Указатель направления движения» на 107-м километре автодороги Осиповичи — Барановичи в агрогородке Старица.
В апреле текущего года с участием представителей КУП «Копыльское ЖКХ» и филиала КУП «Минскоблдорстрой» — «ДРСУ № 124» проведены обследования освещенности улиц и автодорог. По результатам обследований на улицах г. Копыля дополнительно установлены металлогалогенные и светодиодные светильники. Интенсивность освещения сельских населенных пунктов признана достаточной для безопасного движения пешеходов и транспортных средств.
По предписаниям отделения ГАИ в г. Копыле произведен ямочный ремонт ул. Молодежной и частично ул. Пролетарской (165,2 кв. м), который будет продолжен. Также были проведены работы по ямочному ремонту дорожного покрытия по ул. Слуцкой агрогородка Тимковичи и ул. Задворье д. Чирвоная Дубрава, грейдированию песчано-гравийных дорог по ул. Трудовой и ул. Ромашко г. Копыля. На ул. Жилуновича в городе проведен полный капитальный ремонт дорожного покрытия. Кроме того, в 4-м квартале текущего года планируется оборудование тротуара на улице Тимирязева в агрогородке Быстрица.
Оборудовать же в 2016 году тротуар по ул. Слуцкой в агрогородке Тимковичи не представляется возможным, так как данные работы не внесены в титульный список ремонтов текущего года. Филиал КУП «Минскоблдорстрой» — «ДРСУ № 124» будет ходатайствовать перед руководством головного предприятия о внесении указанных работ в программу 2017 года.
Учитывая ставшие традиционными пожелания граждан об усилении работы по наказанию нарушителей Правил дорожного движения, личным составом ОГАИ Копыльского РОВД предприняты определенные усилия в данном направлении.
Так, с апреля по сентябрь 2016 года привлечены к ответственности 37 водителей, не предоставивших преимущество в движении пешеходам на нерегулируемых пешеходных переходах, 14 водителей большегрузных автомобилей, нарушивших правила остановки и стоянки в населенных пунктах района.
Часть поступивших предложений касалась также охраны общественного порядка и обеспечения общественной безопасности. В целях усиления борьбы с пьянством в апреле-сентябре текущего года к административной ответственности за распитие спиртных напитков и появление в общественных местах в пьяном виде привлечено 760 правонарушителей. В соответствии с поступившими предложениями 147 нарушений подобного рода выявлено в г. Копыле, из них 21 — в районе пл. Ленина.
Что же касается отлова бродячих собак в агрогородке Тимковичи, то данный вопрос не относится к компетенции милиции. Тем не менее соответствующая информация направлена в КУП «Копыльское ЖКХ» и Тимковичский исполнительный комитет.
В заключение хотелось бы высказать благодарность всем, кто остался неравнодушным и внес своими предложениями определенный вклад в улучшение общественной безопасности в нашем районе.
Андрей БАГРИЦЕВИЧ,
начальник штаба Копыльского РОВД, майор милиции 
Была Таццяна зусім непісьменная. Але працавала ў полі без пярэдыху, прычым усё роўна на чыім — сваім ці калгасным. Да людзей ставілася вельмі паважліва, усіх называла панамі і паненкамі. Мяне, сямігадовага хлапчука, вельмі ўразіла, калі на маё прывітанне яна кіўнула галавой і сур’ёзна сказала:
— Драстуй, пан!
Таццяна не хадзіла ні на якія вясковыя гулянкі, не ездзіла не тое што ў райцэнтр, а нават і ў суседнія вёскі. «Што я там не бачыла? — гаварыла яна. — Такія ж людзі, як мы, жывуць».
Не было ў яе хаце ні газет, ні радыё. А калі на вуліцы праводзілі электрычнасць, доўга не згаджалася, каб ёй правялі святло. «Навошта яно мне, — даводзіла суседкам, — мне і пры лямпе добра бачна. А тут яшчэ грошы плаці…»
Усё ж такі Таццяну ўгаварылі, святло ёй правялі. Калі ж уключылі лямпачку на 60 ват, то загадала зняць яе і паставіць меншую, бо «глядзець на яе балюча».
А цяпер час расказаць пра Валодзьку. Скончыўшы сем класаў, ён паехаў у Данбас. Там паступіў у ФЗН, застаўся пасля яе працаваць у шахце. Дадому наязджаў рэдка, але грошы маці прысылаў рэгулярна. Яна іх акуратна загортвала ў квітанцыю і хавала за закопчаны партрэт мужа.
Дадому Валодзька завітаў недзе ў 65-м. Прыехаў у блішчастых чаравіках, карычневым капелюшы, плашчы з балонні і пры шырэзным гальштуку. З райцэнтра прыехаў на наёмным легкавіку, прывёз два вялізныя чамаданы.
Маці спачатку не пазнала сына. Голас яго стаў густым, калі не грубым, нейкім хрыплаватым, хоць ён і не курыў — пэўна, пыл вугальны назаўсёды засеў у горле. Мо таму і не адчыняла доўга, усё дапытвалася: хто ды што? Нарэшце адкрыла, упусціла ў хату. Тут і ахнула: пан, ну, дальбог, пан!
Сын распакаваў чамаданы, уручыў маці падарункі — цёплую кофту зялёнага, як іхні лужок, колеру, хатнія тапачкі, якія яна зроду не насіла, квяцістую хустку. Потым пачаў выкладваць прадукты: бляшанкі з чорнай ікрой, шпротамі, пячонкаю траскі, бразільскай кавай, цэйлонскім чаем, бутэлькі з бальзамам і каньяком.
Вечарам да Валодзькі завіталі ягоныя школьныя дружбакі. Сядзелі, выпівалі, закусвалі, курылі доўгія заморскія цыгарэты. Пад канец бяседы Валодзька даў маці прыгожы пачак з намаляваным на ім ніколі нябачаным зверам-сланом і сказаў:
— Завары, мама, чаю.
Газу тады яшчэ ў вёсцы не было — ні прыроднага, ні балоннага. Таццяна распаліла ў сенчыках керагаз, паставіла на яго вялікую каструлю з вадой. Гарбаты яна раней і ў вочы не бачыла, не ведала не толькі яе смаку, але і як яе гатуюць. Калі закіпела вада, усыпала туды цэлы двухсотграмовы пачак заваркі, пачала памешваць. Заварка разапрэла, разбухла, але на погляд гаспадыні варыва было рэдкаватым. Тады яна пачысціла некалькі бульбін, парэзала дробненька і ўсыпала ў каструлю. «Нечым жа заправіць трэба», — падумала Таццяна. Парэзала кавалак сала, пакрышыла цыбуліну і, пасмажыўшы, усё гэта ўліла ў гатовую ўжо страву.
А сын ужо некалькі разоў гукаў з хаты:
— Мама, ці хутка чай будзе?
— Зараз, зараз, сынок, нясу.
Таццяна разліла «чай» па місках, уклала лыжкі, унесла ў хату. Навокал разнёсся незразумелы, экзатычны водар смажанай цыбулі, сала і гарбаты. У місках зверху плавалі кавалачкі цыбулі і скваркі.
Валодзя ўтаропіўся на ніколі не бачанае ім блюда:
— І што гэта, мама?
— Ты ж чай прасіў. Дык вось, гатова, бярыце лыжкі, сёрбайце…
Сын ашалела глядзеў то на маці, то на міскі. Потым схапіўся за жывот і ледзь не споўз на падлогу са смеху. Рагаталі і хлопцы. Таццяна стаяла склаўшы рукі на жываце і няўцямна глядзела на вясёлую кампанію: мо перабралі хлопцы таго каньяку?
Нарэшце Валодзька, усхліпваючы і выціраючы слёзы, звярнуўся да маці:
— Гэта ж не есці, а піць замест вады. Чаю трэба адну-дзве невялікія лыжкі на шклянку, а не цэлы пачак…
— А халера яго ведала, як той чай гатаваць. У наступны раз сам вары, — пакрыўдзілася маці і выйшла з хаты.
…З таго часу ў вёсцы, калі гаспадыня што-небудзь нясмачна гатавала, ёй гаварылі: «Ну, ты і згатавала! Гэтак жа, як Таццяна чай».
Іван СУРМАН,
няштатны карэспандэнт «СП» 
Мікалай і Тамара Дзенісюкі, 70-я гады[/caption]
Свайго адзінага любага Мікалая Тамара сустрэла яшчэ студэнткай падчас практыкі ў Белавежскай пушчы. Чакала яго з арміі, а затым пакуль скончыць сельскагаспадарчую акадэмію. У маладой сям’і нарадзіўся першы сын. Тады яна пераехала ў родны Капыль. Уладкавалася метадыстам у раённы аддзел народнай адукацыі. Але чыноўніцкая праца ніколі не прыцягвала. І калі мужа Мікалая Канстанцінавіча прызначылі на пасаду дырэктара саўгаса «Крыніца», з задавальненнем прынялася за любімую справу — выкладала хімію і біялогію ў Слабада-Кучынскай СШ. Педагагічнае жыццё было насычаным: урокі, пазакласная работа, педагагічныя саветы, бацькоўскія сходы. А яшчэ трэба было зрабіць хатнія справы. І яна ўсё паспявала. Гэта цудоўная гаспадыня, клапатлівая жонка і маці разам з мужам выгадавала і выхавала двух сыноў (інжынер і педагог), добрых і адкрытых людзей, годных членаў грамадства. Ганарыцца трыма ўнукамі: бізнесмен, праграміст і пераводчык.
[caption id="attachment_51904" align="aligncenter" width="560"]
Тамара Міхайлаўна (другая справа) на вяселлі любімай унучкі Таццяны[/caption]
Выдатны педагог, сапраўдны майстар сваёй справы падрыхтавала да самастойнага жыцця не адно пакаленне маладых людзей. Яе выпускнікі сёння паспяхова працуюць у самых розных сферах дзейнасці, але ўсіх іх яднае адно — пачуццё падзякі любімаму педагогу. Для многіх выпускнікоў Слабада-Кучынскай СШ веды, атрыманыя на ўроках Тамары Міхайлаўны, сталі сапраўдным арыенцірам у выбары далейшага шляху. Сярод іх ёсць настаўнікі, урачы, працаўнікі народнай гаспадаркі, дзяржаўныя дзеячы. Ад усёй душы жадаем любімаму педагогу моцнага здароўя і доўгіх гадоў жыцця! Выпускнікі 1971 года Слабада-Кучынскай СШ Фота з дамашняга архіва Дзенісюкоў
Осень человеческой жизни богата прожитыми годами, радостью удач, горестью переживаний, мудростью и большим жизненным опытом.
Рецепты против старения на каждый день дает Светлана КАРПЕНКО, инструктор-валеолог ГУ «Копыльский райЦГЭ»:
* Если в вас есть искра жизненного оптимизма, берегите ее как зеницу ока. Ни за что не давайте себе «окисляться», иначе старость придет и не уйдет.
* Всегда смотрите на окружающий мир с неистощимым любопытством, не теряйте интереса к жизни! Ощущайте себя частицей истории, а не носящейся по ветру песчинкой.
* Оглядывайтесь на самого себя чаще и, когда нужно, применяйте к себе жесткие «репрессии».
* Чаще встречайтесь с молодежью, присмотритесь — она не так уж плоха, делитесь с ней своим опытом.
* Почаще улыбайтесь, от смеха действительно молодеет голова, а может быть и все тело. Но смеяться — не значит зло- словить: от этого стареешь. Еще лучше — уметь посмеяться над собой прежде, чем над тобой посмеются другие.
* Поменьше говорите о болезнях.
* «Организуйте» себе хороший, полноценный сон.
* Не забывайте: физическая активность в пожилом возрасте — самое доступное и практически бесплатное средство борьбы за долгую и здоровую жизнь.
* Каждое утро напоминайте себе: «Я молодой, здоровый и полон сил и творческого оптимизма». 
