Скачать положение здесь 
По общему намолоту лидируют:
Несвижский (59 113 тонн), Слуцкий (46 966 тонн), Копыльский (40 344 тонны), Клецкий (39 465 тонн), Солигорский (30 988 тонн).
По урожайности лидируют:
Несвижский (60,0 ц с га), Клецкий (49,0 ц с га), Дзержинский (46,0 ц с га), Минский (42,0 ц с га), Молодечненский (41,0 ц с га).
По урожайности среди хозяйств:
На эти и другие вопросы мы ищем ответы вместе с начальником отдела ЗАГС райисполкома Викторией ТРАЯНОВИЧ.
— Виктория Сергеевна, если сравнивать период январь – июнь 2018 и 2019 годов, как складывается ситуация с заключением браков в нашем районе?
— С удовольствием отмечу, что количество пар, заключивших законные браки, увеличилось с 43 до 55. Уменьшаясь на протяжении 2016 и 2017 годов, эта цифра наконец стала расти. А вот количество расторгнутых союзов то же, что и в минувшем году, — 10.
— Какова ситуация в сельсоветах?
— Лидером по регистрации браков стал Копыльский сельисполком, где пять пар официально оформили свои отношения. По три — в Блевчицком и Слобода-Кучинском.
— Несомненно, самым радостным событием в семье становится рождение ребенка. Сколько малышей зарегистрировано за первое полугодие?
— Всего свои первые документы — свидетельства о рождении — получили 95 детишек. Из них 53 мальчика и 42 девочки. К сожалению, в сравнении с 2018 годом цифра новорожденных уменьшилась на 17. Больше всего родившихся детей зарегистрировано в отделе ЗАГС — 45. По семь — в Блевчицком, Бучатинском и Тимковичском сельисполкомах.
— Каков возраст родителей?
— Средний возраст отца составил 30 лет, матери — 27. Самому юному папе исполнилось 18, а маме 19 лет. Возраст троих отцов и одной матери находится в диапазоне от 45 до 50 лет.
— Какие имена чаще всего выбирали родители для своих сыновей и дочерей? А какие можно считать редкими?
— Если говорить о мужских именах, то лидером здесь стал Артем — так назвали своих сыновей в шести семьях. Пять пар выбрали Ивана и Максима. Редкими можно считать такие имена, как Аким, Лев, Тимур, Герман. Из женских наибольшей популярностью пользовались Дарья и Ульяна — эти имена выбрали по четыре раза. А в числе тех, которые выбирают не так часто, Виталина, Дарина, Элина.
— Виктория Сергеевна, какой совет Вы бы дали тем молодым людям, которые сомневаются: узаконивать ли свои отношения?
— Не секрет, что сегодня большинство молодых людей, а в особенности мужчин, вообще не хотят заключать официальный брак и просто живут вместе в так называемом гражданском браке. Однако не стоит забывать, что в гражданском браке люди не только ничем не обязаны друг другу, но и никак не связаны юридически. И если они решат разойтись, прожив вместе даже несколько лет, то разобраться с нажитым имуществом, кредитами и прочим будет очень и очень сложно. Абсолютно не защищен и ребенок, родившийся в таком браке. Да, отец, расставшись с его мамой, может записать малыша на себя, помогать материально. Но это исключительно его добрая воля, порядочность, а не требование закона. Поэтому оформляйте брак официально — и вы обезопасите себя и своих детей. 
■ Мікалай Іосіфавіч і Зінаіда Аляксандраўна Язерскія[/caption]
І сёння, азіраючыся на пражытае, могуць з упэўненасцю сказаць: яны не прагадалі. Нягледзячы на выпрабаванні і перашкоды, гэтыя ўжо немаладыя па ўзросце мужчына і жанчына (абое маюць пад 80 гадоў), падтрымліваючы, дапамагаючы, падбадзёрваючы і моцна кахаючы адзін аднаго, пражылі цудоўныя гады. За вернасць, цярпенне, любоў жыццё ўзнагародзіла іх ладам, парадкам у доме.
На думку паўвекавых «маладажонаў», галоўнае іх багацце — дзеці і ўнукі. Мікалай Іосіфавіч і Зінаіда Аляксандраўна нарадзілі і выхавалі дзвюх дачок, дапамагаюць паставіць на ногі чатырох унукаў. Дочкі Наталля і Алёна жывуць у Нясвіжы, працуюць: адна — у філіяле «Белтэлекама», другая — у дзіцячым садку. Старэйшая ўнучка Аліна вый-шла замуж і жыве за мяжой. Нягледзячы на адлегласць, даволі часта наведвае сваю малую радзіму, у тым ліку і бабулю з дзядулем. Унук Паша сёлета папоўніў рады беларускай арміі, служыць ва ўнутраных войсках у Мінску. Унучка Жэня жыве са сваёй сям’ёй у Нясвіжы, працуе ў Цэнтры дзіцячай творчасці, а малодшы Сашка — шасцікласнік. Бесклапотным, шчаслівым летам ён часцяком прыязджае да родных у Траянава.
…А вось іх дзяцінства, на жаль, было апалена вайной. Бацька Зінаіды Аляксандраўны загінуў на фронце, і пяцярых дзяцей падымала на ногі адна маці. Мікалаю Іосіфавічу давялося гадавацца пры мачасе, у сям’і было сямёра дзяцей. На плечы нашых герояў рана леглі шматлікія клопаты па гаспадарцы, а таму дзесьці вучыцца не было магчымасці. Каб неяк пратрымацца, трэба было ісці працаваць у калгас.
— Я больш чым чвэрць стагоддзя адпрацавала на «штаце», у асноўным свінаркай, — дзеліцца Зінаіда Аляксандраўна. — Няпростая гэта была работа, пераважна ручная. Мабыць, і хваробы цяпер ад яе.
— А я вось 45 гадоў і два з паловай месяцы правёў за рулём аўтамабіля, — можна сказаць, з нейкім гонарам далучаецца да размовы Мікалай Іосіфавіч. — Не адмаўляюся ад працы і зараз: магу воз падрамантаваць, абкасіць, калі папросяць.
Абое атрымалі званне ветэранаў працы. І яны гэтага сапраўды дастойныя: углядзіцеся ў іх твары, маршчыны на якіх сведчаць пра тое, што працаваць давялося ў розных умовах, зведаць няпростыя моманты, але ўсё вытрымаць.
… Не атрымалася ў маладых адсвяткаваць як след вяселле. Адзначылі, так бы мовіць, звычайнай сямейнай вячэрай. Але праз пяць дзясяткаў гадоў родныя і блізкія людзі не забыліся пра гэту значную дату і завіталі ў іх траянаўскую хату, каб павіншаваць з залатым юбілеем. Мікалай Іосіфавіч і Зінаіда Аляксандраўна могуць смела сказаць, што жыццё пражылі недарэмна. Яны ўклалі ўсю душу ў сваіх дзяцей і ўнукаў. Шчырай працай заслужылі павагу і аўтарытэт сярод былых калег, суседзяў і знаёмых. Можна з упэўненасцю сказаць, што сапраўдным золатам сталі тыя 50 гадоў, якія яны душа ў душу пражылі разам.
Сяргей КОЗЕЛ 
