В 2015 году в Минской области в сфере семейно-бытовых отношений зарегистрировано 53 особо тяжких и тяжких преступления, с начала 2016 года общее количество особо тяжких и тяжких бытовых преступлений уже достигло 17. Большинство этих злодеяний было совершено лицами в состоянии алкогольного опьянения.
Основная цель акции — вовлечь широкие слои населения в оказание помощи и содействия государственным органам в решении проблем насилия в семье с применением к лицам асоциального поведения мер индивидуальной профилактики правонарушений.
Необходимо отметить, что зачастую при совершении преступлений в сфере семейно-бытовых отношений возрастает немотивированная жестокость, в некоторых случаях поведение преступников не поддается здравой логике и рассудку.
Так, 22 января около 4.00 в Староборисовский отдел милиции Борисовского РУВД от жителя г. Борисова поступило сообщение о том, что умерла его дочь. Как в последующем было установлено, убийство молодой женщины совершил ее сожитель, который задушил ее с помощью поводка с ошейником.
19 января житель одной из деревень Любанского района в ходе ссоры с женой, находясь в состоянии алкогольного опьянения, на почве ревности умышленно нанес женщине не менее 24 колото-резаных ран ножом, от которых женщина скончалась на месте. Убийца же после совершения преступления ушел в лесной массив вблизи деревни, где неоднократно предпринимал попытки покончить жизнь самоубийством через повешение.
В настоящее время во всех районах области организована работа бесплатных телефонных линий для жертв семейного насилия. Кроме того функционирует горячая линия для жертв семейного насилия республиканского значения — 8-801-100-8-801 (анонимно, ежедневно с 8.00 до 20.00. Звонок со стационарного телефона бесплатный).
Юрий САПЕШКО,
заместитель начальника ООПП Копыльского РОВД 
К слову, коллега поступила по совету заведующего поликлиникой Копыльской ЦРБ Марины Гайдель: на прием к врачу как городской житель она пришла после обеда. Благодаря этому удалось избежать очередей, да и приемом, и назначениями осталась довольна.
Но поговорим мы о несколько других ситуациях, создание которых приносит ненужные хлопоты и медработникам, и пациентам. Прокомментирует и поможет нам их исправить заведующий поликлиникой Марина Гайдель.
Ситуация 1.
Чтобы выписать направление в Минскую областную клиническую больницу, пациент позвонил в регистратуру Копыльской ЦРБ за три дня до визита к столичным специалистам. По записи талонов к узкому специалисту уже не было. Посоветовали прийти в 7.00 и взять его по живой очереди. А если не возьмешь?
Марина Гайдель. Да, регистратура начинает работать в 7.00, и талон можно взять, придя к этому времени. Если же вам необходимо попасть к определенным специалистам, лучше записаться заранее: так гарантировано, что выберете удобное для вас время. По экстренным показаниям врач примет всегда.
Ситуация 2.
Имея талон, скажем, на 10.00, иногда к врачу попадаешь позже. Приходится ждать, пока врач отлучается из кабинета и прерывает прием. Не всегда помогают и так называемые «платные» талоны.
М.Г. Время, отведенное на больного, определяется расчетными нормативами. Оно может увеличиваться, т.к. врач участвует в оказании экстренной помощи другим больным или гражданам льготной категории. Бывает, что во время приема врача вызывают в приемный покой или реанимацию: он обязан осуществить консультацию в течение часа. Поэтому и уходит. Конечно, лучше если врач сам предупредит пациентов, чтобы не вызывать отрицательных эмоций. И в кабинет после возникшего перерыва тоже должен позвать медработник. Что же касается «платных» талонов, то в течение одного часа выдается один талон для посещения определенного врача.
Ситуация 3.
Хотела взять талон к узкому специалисту (к кардиологу), но в регистратуре направили вначале к терапевту.
М.Г. Вначале нужно пройти диспансеризацию. Это обязательный минимальный объем медобследования и профилактический онкоосмотр с целью раннего выявления заболеваний или факторов риска их возникновения и своевременного лечения. В 18-29 лет необходимо измерить артериальное давление, вес, рост, сдать общий анализ крови и мочи, глюкозы крови, ЭКГ, пройти флюорографию, осмотр врача-гинеколога (для женщин), осмотр врача-терапевта. В 30-39 лет кроме перечисленного придется еще сдать кровь на холестерин по показаниям. Людям 40 лет и старше нужно еще измерить внутриглазное давление, мужчинам пройти исследование предстательной железы. По данным проведенного обследования врач-терапевт или врач общей практики проводит оценку состояния здоровья, определяет группу диспансерного наблюдения, а также тактику дальнейшего обследования и лечения пациента. Врач-терапевт принимает решение о целесообразности консультации узких специалистов: кардиолога, невролога, лора.
Ситуация 4.
Пациентка прошла диспансеризацию в участковой больнице, но медицинские документы оставила дома. При посещении Копыльской ЦРБ пришлось заново проходить осмотр.
М.Г. Пациенты обязаны пройти диспансеризацию по месту закрепления (жительства). Если человек зарегистрирован, скажем, в Тимковичах, то и диспансеризацию он проходит в участковой больнице. Если же в Грозово — в Грозовской амбулатории. В том случае, когда пациент не предоставил выписку с обследованием при обращении в поликлинику Копыльской ЦРБ, регистратор обязан направить его для прохождения флюорографического обследования, к терапевту, а женщин — в смотровой кабинет. Все это увеличивает объем работы для врачей и создает очереди в поликлинике.
Ситуация 5.
Случается, медработники делают замечания пациентам по поводу не оставленных в гардеробе вещей.
М.Г. Если говорить о верхней одежде, то пациенты обязаны знать: пальто, куртки и т.п. необходимо оставлять в гардеробе. Это оговорено в правилах посещения учреждения здравоохранения.
Ситуация 6.
Врачи Копыльской ЦРБ не дают направления на консультации в городские больницы Минска.
М.Г. Медработники районных поликлиник Минской области выдают направления по территориальному признаку. Соответственно мы направляем только в Минскую областную поликлинику. Минские городские поликлиники не в подчинении Минской области, поэтому туда направления мы не выдаем.
И еще. Считаю, что очереди в Копыльской ЦРБ — от нашей доброты. Врачи по-человечески относятся к пациентам и принимают их, даже если те не успели взять талон. Такого нет во многих других поликлиниках. И если по регламентирующим документам оформлять выписки из амбулаторных карт медики могут в течение пяти дней, то наши пациенты получают документы в день обращения. Мы стараемся совершенствовать свою работу, и может не все получается, но мы стремимся ее улучшить.
Диана ТКАЧЕНКО
Фото автора
Добрым словом
Сейчас я нахожусь на заслуженном отдыхе. А до этого 40 лет отработала на ферме в Докторовичах осеменатором. Затем была старейшиной деревни Докторовичи. Прожила нелегкую, но интересную жизнь. Вырастила двоих достойных детей: сын Виктор стал военным, теперь живет в Минске, дочь Галина далеко — в Ялте. Так получилось, что сейчас живу одна в д. Харитоновка. Зимой я упала с велосипеда и ушибла ногу. На месте ушиба появилась опухоль. Я надеялась, что все заживет само, но так не случилось. Пришлось ехать в Копыльскую ЦРБ. Меня принял хирург Александр Королевич и сказал, что нужна госпитализация. В хирургическом отделении моим врачом была Светлана Наркевич. Благодаря ее знаниям и умениям рана быстро зажила. Хочу сказать, что весь коллектив этого отделения вместе с его заведующим Андреем Мельниковым работает слаженно и дружно. Ольга Зайцева, д. Харитоновка
Старшыня Капыльскага раённага Савета дэпутатаў Ірына Кісляк на пятым Усебеларускім народным сходзе будзе прадстаўляць органы мясцовага самакіравання раёна.
У красавіку 2014 года Ірына Мікалаеўна была абрана старшынёй раённага Савета дэпутатаў. Да гэтага працавала першым намеснікам старшыні начальнікам упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Капыльскага райвыканкама. Яе ведаюць як ініцыятыўнага, высокаадукаванага кіраўніка, які валодае высокім пачуццём адказнасці за даручаную справу. Ірына Мікалаеўна карыстаецца аўтарытэтам сярод дэпутацкага корпуса і жыхароў раёна, калег, займае актыўную жыццёвую пазіцыю.
Шмат увагі яна надае рабоце з насельніцтвам, органамі тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання, арганізацыйнаму і матэрыяльнаму ўмацаванню сельскіх Саветаў, пытанням добраўпарадкавання населеных пунктаў.
— Сімвалічна, што 2016 год абвешчаны Годам культуры і пры гэтым акцэнт робіцца не толькі на мастацкі і творчы патэнцыял гэтай сферы, але і на культуру вытворчасці і земляробства, побыту і чалавечых адносін, уладкавання гарадоў і вёсак, беражлівага захавання гістарычнай спадчыны, — адзначае Ірына Кісляк. — Мы стараемся прывіваць сваім землякам культурныя адносіны да той мясцовасці, дзе яны жывуць. Робім усё магчымае, каб іх дабрабыт не пагаршаўся. Напрыклад, арганізоўваем рамонт дарог. Праўда, з-за недахопу сродкаў у першую чаргу выбіраем тыя, што патрабуюць неадкладнага ўмяшальніцтва. На жаль, па гэтай жа прычыне ўзнікаюць праблемы па аплаце за вулічнае асвятленне, таму яно ўключаецца толькі ў асенне-зімовы перыяд.
Шмат работы на тэрыторыі сельсаветаў праводзіцца для таго, каб навокал было чыста і прыгожа. Напрыклад, з пачатку года знесена 60 старых дамоў і 40 гаспадарчых пабудоў, захавана 40 фундаментаў. За гэты ж час спілавана звыш 2500 небяспечных дрэў, прыбрана 418 стыхійных сметнікаў. Значная ўвага надаецца навядзенню парадку на грамадзянскіх могілках. Так, у гэтым годзе на іх ужо ўстаноўлена звыш 1000 м новых агароджаў. На гэтыя мэты старэйшынамі вёсак сабрана звыш 130 млн рублёў.
На жаль, органам мясцовай улады яшчэ даводзіцца сутыкацца з абыякавасцю нашых грамадзян да навядзення парадку на сваіх падвор’ях, таму прымяняюцца нават жорсткія меры пакарання. Так, з пачатку года выдадзены 1239 прадпісанняў і складзены 38 пратаколаў за неналежныя адносіны да захавання чысціні.
На дадзены момант органы мясцовага самакіравання рыхтуюцца да правядзення святаў вёсак, якія пройдуць у адпаведнасці з распрацаваным графікам, займаюцца абкошваннем сядзіб, у тым ліку і пустуючых, а асаблівая ўвага надаецца барацьбе з баршчэўнікам Сасноўскага.
— Задачу ўлады бачу ў згуртаванні грамадзян вакол стваральных мэтаў. Думаю, што кожны з дэлегатаў сходу зможа выказаць сваё меркаванне па многіх пытаннях, актуальных тэмах і ўнесці свае прапановы, — падкрэсліла Ірына Кісляк. — Безумоўна, на народным форуме будуць намечаны новыя планы, перспектывы развіцця, і спа-дзяёмся, што пасля яго будуць рэалізаваны многія дзяржаўныя праграмы.
Сяргей КОЗЕЛ
Фота Сяргея ЛАЗОЎСКАГА 
Юбілейны для Капыльскага раённага цэнтра культуры 2016 год — знакавы і для ўсёй нашай краіны: ён аб’яўлены Прэзідэнтам як Год культуры. Таму і планаў, і спраў у артыстаў, як кажуць, грамаддзё. Асноўныя з іх: выкананне рашэнняў, распараджэнняў, праграм па сацыяльна-культурным абслугоўванні насельніцтва; пошук і ўкараненне ў практыку новых формаў і метадаў працы; развіццё формаў платных паслуг; умацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы.
Але 60-годдзе — гэта свята, перш за ўсё, для нас, гледачоў, а для саміх работнікаў установы — час напружанай і самаадданай працы. Менавіта невялічкі калектыў РЦК прыкладае шмат намаганняў, каб усе святы, што адбываюцца ў горадзе, праходзілі цікава і яскрава, каб звонка гучалі песні, каб зіхацеў жартамі гумар.
Мы сустрэліся з дырэктарам установы Наталляй Рыбак, якая ўзначальвае яе на працягу 16 гадоў, у звычайны бу-дзённы дзень. У раённым цэнтры культуры кіпіць работа: у кабінеце кіраўніка раз-пораз гучаць тэлефонныя званкі, супрацоўнікі горача абмяркоўваюць творчыя ідэі, прыбіральшчыцы наводзяць чысціню і парадак. На сталах у холе — афішы знакамітай расійскай артысткі Кацярыны Галіцынай. Словам, звычайная працоўная абстаноўка.
— Наш раённы цэнтр ахоплівае вялікі аб’ём работы па культурным абслугоўванні насельніцтва, — расказвае Наталля Рыбак. — І сёння як кіраўнік з упэўненасцю магу сказаць: я ганаруся тым, што побач працуюць вельмі таленавітыя, самаадданыя людзі. Таццяна Хілько дорыць песні на працягу 36 гадоў, Тамара Дрожжа працуе 34 гады, Валянціна Зарамбоўская — 31, Алена Дзямідчык — 27, Любоў Галубовіч — 31, Святлана Папок — 14. І сёння трэба адзначыць, што мы — адна з самых узроставых метадычных службаў вобласці. У 2012 годзе да нас прыйшла Ліля Чарнушэвіч, выступленні якой таксама падабаюцца гледачам. Незаменны Аляксандр Мотуз дапамагае ўсім культурным установам горада і раёна. Зусім нядаўна да нас на працу прыйшла маладая і таленавітая балетмайстар Вераніка Гурло. Спадзяёмся, што з яе дапамогай харэаграфічнае мастацтва будзе актыўна развівацца. Без усіх гэтых людзей немагчыма ўявіць дзейнасць раённага цэнтра культуры. Верай і праўдай, калі можна так сказаць, яны служаць мастацтву. Кожнаму работніку ўстановы я ўдзячна за тое, што, нягледзячы ні на якія выпрабаванні і цяжкасці, мы працягваем радаваць нашых гледачоў. І кожнае мерапрыемства, якое праводзіцца ў раённым цэнтры культуры, мае свой стыль, сваю тэматыку, заўсёды насычана мастацкім густам і фантазіяй, над якімі працуюць творчыя, неардынарныя спецыялісты.
Так, у кожным слове дырэктара — сапраўдны гонар за тых, хто працуе побач. Ды і ні дзіва: пры раённым цэнтры культуры створаны і дзейнічаюць калектывы, што на працягу многіх гадоў носяць пачэснае званне «народны»: ансамбль народнай песні «Спадчына» (кіраўнік Валянціна Зарамбоўская), вакальна-інструментальны ансамбль «Замкавая гара» (Андрэй Раеўскі), жаночы вакальны ансамбль «Аліра» (Таццяна Хілько), тэатр гульні і гумару «Капыльскія пацехі» (Любоў Галубовіч), клуб майстроў «Скарбонка» (Галіна Гурло). Сёння далёка за межамі раёна вядома Любоў Галубовіч, якая стварае цікавыя тэатралізаваныя пастаноўкі. Зараз Любоў Пятроўна ра-зам з удзельнікамі тэатра гульні і гумару «Капыльскія пацехі» ўдзельнічае ў распрацоўцы абласнога свята, прысвечанага Кандрату Крапіве. Дарэчы, абласны фестываль гумару і гульні «Капыльскія пацехі» — візітная картка нашага горада, а жарты ўдзельнікаў свята яшчэ доўга гучаць на Міншчыне.
— Валянціна Зарамбоўская адра-джае нашу беларускую спадчыну, — працягвае расказ Наталля Рыгораўна, — таму і калектыў, якім яна кіруе, называецца менавіта «Спадчына». Зараз яго ўдзельнікі не толькі спяваюць, але і выконваюць народныя абрадавыя танцы. Не памылюся, калі скажу, што назва калектыву «Аліра» па-свойму таямнічая. Так ансамбль стаў называцца толькі ў 2015 годзе, нягледзячы на тое, што існуе з 1980 года. Дзякуючы таленту мастацкага кіраўніка калектыву Таццяны Хілько, прыгожыя галасы капылянак вядомы ўсёй нашай краіне. Цудоўныя матэрыяльныя каштоўнасці ствараюць удзельнікі клуба майстроў «Скарбонка», які ўзначальвае Галіна Гурло. Гэтыя прыгожыя творы народных майстрых капыляне маюць магчымасць набыць падчас правядзення кірмашоў. Не магу не сказаць і пра вялікі творчы патэнцыял вакальна-інструментальнага ансамбля «Замкавая гара». За час яго існавання з’явілася каля 50 музычных аўтарскіх твораў рознага жанру. Заўважылі ў вобласці і вакальны ансамбль «Дабрадзеі». Так, у ім спяваюць жанчыны паважанага ўзросту. Але, як было адзначана, жанчыны нашы выглядаюць вельмі молада і прыгожа. І спяваюць, вядома ж, так жа цудоўна. Кожны дзень патрабуе ад калектыву РЦК выкарыстання сучасных стыляў і новых метадаў работы, актыўнага супрацоўніцтва з установамі рэгіёну.
Яшчэ адзін з кірункаў дзейнасці капыльскага раённага цэнтра культуры — арганізацыя і правядзенне выступленняў знакамітых беларускіх і расійскіх артыстаў.
— Гэта, перш за ўсё, дзейнасць кіраўніка, — удакладняе Наталля Рыгораўна. — Крыху прыадчыню заслону: адміністратары артыстаў сябруюць адзін з адным, абменьваюцца ўражаннямі ад наведвання таго ці іншага горада. І наш Капыль вядомы як горад, дзе не сарвалася ніводнага канцэрта. Капыляне заўсёды радуюць артыстаў цёплым прыёмам, таму і едуць да нас знакамітасці.
І так з года ў год: кожнае свята — час напружанай працы, каб добры настрой быў заўсёды з намі, гледачамі.
Дзіяна ТКАЧЭНКА
Фота Сяргея ЛАЗОЎСКАГА 
Памятная таблічка з выявай ордэна Айчыннай вайны І ступені ўстаноўлена ў вёсцы Астрэйкі на доме ветэрана Вячаслава Гапонава, удзельніка Вялікай Айчыннай вайны і вайны з Японіяй. І гэта сімвалічна. Вячаслаў Пятровіч — кавалер ордэнаў Чырвонай Зоркі і Айчыннай вайны ІІ ступені, апошні ветэран Слабада-Кучынскага сельсавета. Змагаўся з ворагам у скла- дзе партызанскага атрада імя Кутузава 2-й Мінскай брыгады (сувязны і разведчык), а затым у батальёне марской пяхоты (старшына), вызваляў г. Порт-Артур (Кітай) ад японскіх мілітарыстаў. Служыў мічманам на падводнай лодцы «Щука–125» на Далёкім Усходзе.
— Дзякуй за захаванне ў памяці подзвігу народа. Моладзь павінна ведаць, якой цаной заваяваны мір, — адзначыў падчас гутаркі ветэран вайны і працы.
Непадкупная сціпласць пажылога мужчыны кранула ўдзельнікаў мерапрыемства. Са словамі ўдзячнасці ў адказ выступіла член БРСМ Наталля Леус:
— Ваша жыццё — прыклад мужнасці, самаадданасці і высакароднасці для падрастаючага пакалення. Мы станем дастойнай зменай вам і будзем раўняцца на герояў вайны.
Барыс ДЗЕНІСЮК,
член ГА «Беларускі саюз журналістаў» 
