«Особо тщательно надо обсудить предложения правительства по обеспечению занятости населения. Мы с вами договорились доработать этот проект с учетом тех недостатков и, возможно, ошибок, которые были допущены при разработке декрета № 3, сделать его приземленным», — сказал Александр Лукашенко.
Глава государства подчеркнул, что этот документ должен быть сбалансированным. «С одной стороны — дать людям возможность трудоустроиться, с другой стороны — заставить работать тех, кто сегодня может, но не хочет, — пояснил Президент. — Второе концептуальное требование: не мы отсюда, из центра, должны выискивать этих неработающих людей и применять к ним меры. Они живут в конкретных городах, конкретных селах, и там есть органы власти, которые разберутся, может человек работать, не может, попал он в трудную ситуацию или не попал».
Александр Лукашенко убежден: если человек попал в трудную ситуацию, его надо поддержать, а если он действительно тунеядец, значит, его надо заставить работать. «И этим будут заниматься местные органы власти. Мы им должны создать правовой коридор, как юристы говорят, правовое поле», — отметил Глава государства.
БелТА 
Гэтае свята няхай стане часам разважання над таямніцай уцелаўлення Бога, як таямніцай Яго бязмежнай любові да чалавека, таямніцай Божага дару жыцця, які мы павінны сцерагчы як зрэнку вока, і таямніцай Божага святла, якое прасвятляе цемру граху, каб адарыць нас новай надзеяй.
Жадаю вам, каб Езус сваёй ласкай штодзённа нараджаўся ў вашых сэрцах! Няхай Каляды і наступаючы Новы 2018 год будуць напоўненыя духоўнай радасцю і Хрыстовым супакоем! Няхай усе людзі берагуць Божы дар жыцця, умацоўваюць узаемную любоў, не гасяць святла Бэтлеемскай зоркі, каб быць шчаслівымі і плённымі ў дзейнасці. Няхай у нашых зямных патрэбах нас благаславіць Бог, каб беднасць і празмернасць клопатаў пра падставовыя рэчы не знішчалі і не псавалі нас.
Як знак духоўнага адзінства дзялюся з вамі традыцыйнай аплаткай і свае пажаданні ўмацоўваю малітвамі ў гэтыя святочныя дні.
Святар Аляксандр ТАРАСЕВІЧ,
пробашч парафіі Святых Пятра і Паўла
Парадак службаў на свята Божага нараджэння
24 снежня, нядзеля — 22.00, Святая Імша «Пастушковая»;
25 снежня, панядзелак — 11.00, Святая Імша. 
Дарагія браты і сёстры, людзі добрай волі!
Сардэчна віншую вас з радасным і збаўчым святам Нараджэння Хрыстова! Святам любові, жыцця, святла і надзеі!
Віншую хрысціян, якія разам з намі святкуюць гэтае свята!
Віншую братоў і сясцёр праваслаўных, якія перажываюць Адвэнт і рыхтуюцца да падобнага свята! Сустрэча папы Францішка і Патрыярха Кірыла ў мінулым годзе, сёлетняе пасяджэнне Рады Канферэнцый Біскупаў Еўропы ў Мінску, шматлікія кантакты і сумесныя мерапрыемствы заклікаюць нас да сумеснага хрысціянскага сведчання і абароны духоўных каштоўнасцяў перад небяспечнымі выклікамі сучаснасці.
Прыгожым доказам гэтага з’яўляюцца таксама выданні на беларускай мове «Новага Запавету», якія былі здзейснены ў гэтым юбілейным скарынаўскім годзе як Праваслаўнай Царквой, так і Каталіцкім Касцёлам дзеля духоўнага дабра вернікаў і ўсяго нашага народа.
Віншую ўсіх людзей добрай волі! Жадаю вам, каб Езус сваёй ласкай штодзённа нараджаўся ў вашых сэрцах! Няхай Каляды і наступаючы Новы 2018 год будуць напоўненыя духоўнай радасцю і Хрыстовым супакоем! Ты ж, наша Радзіма Беларусь, беражы Божы дар жыцця, умацоўвай узаемную любоў, не гасі святла Бэтлеемскай зоркі, каб быць шчаслівай і магутнай.
Рэма Іосіфаўна Зяньковіч[/caption]
Нарадзілася Рэма Барысевіч незадоўга да пачатку Вялікай Айчыннай. Бацька яе Іосіф Антонавіч загінуў у гэтым жа 41-м годзе недзе пад Арлом. Маці Ядвіга Паўлаўна (Більдзюкевіч) праз нейкі час выйшла замуж за суседа Грыбоўскага Іосіфа Іванавіча. Калі тата адыходзіў на фронт, ён, нібы прадчуваючы нешта нядобрае, сказаў: «Братка, як са мной што-небудзь здарыцца, не крыўдзі Ядзю з дачушкай. Дапамагай ім».
Нягледзячы на той антырэлігійны савецкі час, насельніцтва Чарнагубава ставілася да веры вельмі сур’ёзна і з пашанай. Каб памаліцца, збіраліся у чыёй-небудзь хаце ці наведвалі касцёл у Нясвіжы, які працаваў пастаянна. Да храма дабіраліся то на конях, то на рэдкіх аўтамашынах.
– Людзі былі вельмі добрыя і шчырыя, усе жадалі адзін аднаму толькі ўсяго найлепшага, — успамінае Рэма Іосіфаўна. — Пасля Вялікадня, напрыклад, і дзяўчаты, і хлопцы хадзілі па вуліцах з абразамі і кошыкамі: яйкі збіралі. А напярэдадні Нараджэння Хрыстова ездзілі ў Нясвіжскі касцёл да споведзі. Памятаю, як адразу пасля вайны ў мяне зламаўся грабеньчык. А ў цёткі маёй, я бачыла, ажно два меліся. Ну, я не вытрымала і ўзяла адзін сабе. Але ўвесь час адчувала, што зрабіла дрэнна, таму на споведзі ксяндзу ўсё і расказала. Ён пагладзіў мяне па галоўцы і сказаў, каб больш так я не рабіла. Добры быў чалавек.
Мама трымала пост, але ў каталікоў ён не такі строгі, як у праваслаўных. Таму мы не елі мяса толькі па серадах і пятніцах. Мама працавала тут у мясцовай пачатковай школе поварам. А бабулі і дзядулі мае — у калгасе шчыравалі. Напярэдадні Нараджэння Хрыстова мы прыводзілі ў парадак хаты, мянялі бялізну на ложках. Вечарам 24 студзеня гатавалі куццю і посную ежу. Варылі ячневыя крупы на вадзе і ставілі ў вугал стала, куды клалі крыху сена. Гатавала мама аўсяны кісель: замочвала крупы на дзень-паўтара, каб крыху падкісла, а потым варыла і дадавала цукру. Блінцы пяклі: змешвалі муку з сыроваткай і яйкам, перамешвалі і на алеі выпякалі. Гатовыя блінчыкі мама пасыпала зверху цукрам. Або мачанку з грыбоў рабілі. Спачатку замочвалі ў цёплай вадзічцы сухія грыбы, а потым іх абсмажвалі з цыбуляй. Затым падкалочвалі да ўсяго гэтага муку з вадзічкай і крыху пратушвалі. Усе чакалі, калі заззяе калядная зорка. І ўжо назаўтра, 25 снежня, быў сапраўдны пір! Усе ж трымалі сваіх парсючкоў і курачак, таму і гатавалі, хто што ўмеў!
І ўмелі ж жанчыны нашы гатаваць! Смаката! Мама рабіла і каўбаску, і катлеткі. Халадзец варыла празрысты. Мае катлеткі і зараз сын, калі прыязджае з Эстоніі, дзе жыве, заўсёды пахваліць. У фарш дзяру на дробнай тарачцы бульбу, крыху адціскаю. Дадаю 1 – 2 яйкі, здробненыя насенне кропу і лаўровыя лісточкі. Дарэчы, гэта вельмі смачная прыправа з асаблівым духмяным водарам. Салю і кладу здробненую цыбулю. Перамешваю. Абсмажваю на патэльні без мукі. Затым — у чыгунчык і ў печ. Яны пратушваюцца і становяцца вельмі мякенькія. А то сала саліла ў кубле. Пасыпала кавалкі ўсё той жа прыправай, толькі яшчэ часнок дадавала. Можна і ў слоіках трохлітровых рабіць. Праз пару тыдняў атрымоўвалася смачнае духмянае салка. Любілі мы і галушкі. Трэба надзерці на дробнай тарцы бульбу, зліць вадкасць у місачку. Праз нейкі час, калі крухмал асядзе нанізе, вадзічку зліваюць. Крухмал трэба дадаць да бульбы, крыху пасаліць, скатаць невялічкія шарыкі і варыць у вадзічцы або ў малацэ. Рабілі і бабку. Надзёртую бульбу клалі ў чыгунок, залівалі тлушчам, каб яго шмат было асабліва па берагах посуда. Смачна, калі дадавалі сушаныя яблыкі, тады замест тлушчу можна ўзяць алей. Нават і пірагі пяклі. Разбоўтвалі яйкі, муку і дрожджы, дадавалі цукар. Чакалі, каб цеста падышло. Потым залівалі тлушч або алей, тады цеста атрымоўвалася больш мяккім і не крохкім, ды выпякалі. Засякалі пеўніка. Які ж ён выходзіў смачны! Клалі яго ў чыгунок ды разам з цыбулькай, морквачкай і кропам — ды ў печ. Пеўнік выходзіў надзвычай мяккі і духмяны.
Пасля вайны мы, вядома ж, галадалі, выратоўвала тое, што калі мама гатавала трактарыстам у калгасе, то і нам што-нішто перападала. Так і трымаліся. У мамы разам з айчымам нарадзіліся дзве дзяўчынкі. Ён быў вельмі добрым чалавекам, ніколі нас не пакрыўдзіў.
Такім жа добрым і працавітым быў мой першы муж, Зяньковіч Алег Адамавіч. Калі мы жаніліся, я ішла да яго з абразам Ісуса — такі быў звычай. Нарадзілі сына Генадзя і дачушку Таццянку. Іх маленькіх вазілі пахрысціць у нясвіжскі касцёл. Дачка пазней там і павянчалася. Пражылі разам мы 10 гадоў. На жаль, Алег загінуў на матацыкле.
[caption id="attachment_62995" align="aligncenter" width="560"]
Рэма Іосіфаўна і Алег Адамавіч Зяньковіч[/caption]
І ўвесь час, каб узнесці малітвы Пану, збіраліся ў хаце адной жанчыны (на жаль, імя яе ўспомніць нешта не магу). Толькі пазней, калі да веры пачалі ставіцца лагодна, мы сталі ездзіць у Капыль, дзе каталікі збіраліся ў будынку гасцініцы. Службы правіў тады айцец Аляксей, вельмі шчыры і добры чалавек.
Аб тым, што да сваёй веры Рэма Іосіфаўна ставіцца вельмі адказна і шчыра, сведчыць вялікая колькасць абразоў Ісуса Хрыста і Божай Маці, на стале стаіць прыгожы драўляны крыж. Ды і наогул у хаце чысціня і парадак: вядома ж, набліжаецца самае светлае свята — Нараджэнне Хрыстова, і гаспадыня ўжо падрыхтавалася. А сама Рэма Іосіфаўна дапамагае ксяндзу Аляксандру Тарасевічу, настаяцелю касцёла святых Пятра і Паўла ў Капылі, калі той пасля Божага Нараджэння прыязджае ў вёску, каб асвяціць хаты прыхаджан. Да яго, калі ўзнікае жыццёвая неабходнасць, жанчына заўсёды звяртаецца па парады.
[caption id="attachment_62994" align="aligncenter" width="560"]
Рэма Зяньковіч з дзеткамі і мамай Ядвігай Паўлаўнай, 70-я гады[/caption]
Вось і на гэты раз, калі Рэма Іосіфаўна даведалася, што мы збіраемся да яе ў госці, перш за ўсё звярнулася па параду да пробашча Аляксандра Тарасевіча.
— Не хвалюйцеся, паважаная, — прагучала ў адказ, — і расказвайце тое, што адбывалася з Вамі на самай справе, нічога не прыдумляйце.
— Вельмі разумны наш ксёндз Аляксандр. Ён дае мне добрыя парады, — нібы падагульняе жанчына.
Дзіяна ТКАЧЭНКА Предновогоднее настроение царит в отделе «Канцтовары-игрушки» магазина «Промтовары» № 1.
Большой ассортимент праздничных товаров предлагают покупателям. Жители и гости Копыля с удовольствием посещают этот магазин, чтобы приобрести искусственные елки, гирлянды, елочные шары и другие новогодние атрибуты, без которых не обходится ни одно зимнее торжество. Приходите в универмаг — и вы обязательно сделаете Рождество и Новый год еще более красочными и веселыми! Павел ШЕИН
