Праграма мерапрыемства была пабудавана на глыбокіх тэкстах класікаў беларускай літаратуры — Аркадзя Куляшова, Эдзі Агняцвет, Генадзя Бураўкіна. Акуратна, без лішніх гучных фраз, са сцены гучала гісторыя кожнага чацвёртага загінулага беларуса.
Пачатак канцэрта быў зададзены кранальнымі словамі Аляксандра Лягчылава і музыкай Алега Елісеенкава. Твор «Плача белая бяроза» ў выкананні народнага ансамбля народнай песні «Спадчына» стаў эпіцэнтрам смутку. Асаблівую атмасферу стварыла «жывая мазаіка»: на сцэну разам з артыстамі выйшлі работнікі клубных устаноў раёна з дзецьмі і выхаванцы ваенна-патрыятычнага клуба «Рэзерв» Капыльскага дзяржаўнага каледжа.
Самыя моцныя моманты праграмы:
- Верш Станіславы Чэрнік «Балада аб матчыным сэрцы», які прымусіў сэрцы гледачоў заміраць.
- Балючыя радкі Мікалая Майсюка «Дзіцячыя слёзы».
- Спавядальны маналаг Дзмітрыя Шайпака «Хатынь. Исповедь мальчишки» на музыку Андрэя Навалоцкага.
- Балада Валянціны Шыманскай «Маці», якая прагучала падчас вячэрняга канцэрта.
Фінальным акордам мерапрыемства стала жыццесцвярджальная кампазіцыя «Мірнае неба». Яе выканалі салісты ўзорнай студыі эстраднага вакалу «Кліо» сумесна з харэаграфічнымі калектывамі РЦК, пакінуўшы ў гледачоў надзею і веру ў светлую будучыню.
Комментарии