Наш старажытны гарадок з кожным днём становіцца ўсё больш прыгожым. Асабліва ён змяніў свой выгляд за апошні год, калі рыхтаваўся да маштабных святаў.
Вядома ж, у першую чаргу наводзіўся парадак у тых месцах, якія адразу кідаліся ў вочы: цэнтральныя плошчы і вуліцы. А калі яны хаваліся недзе ў глыбіні, то сюды не заўсёды даходзіў чалавек. Ды і дайсці сюды было не заўсёды проста… Гэта мы пра пад’езд і падход да крынічкі ля Замкавай гары збоку сквера каля р. Каменкі.
У металічным, так званым пантонным, мосце ля Замкавай гары з цягам часу ўтварылася вялікая дзірка, у якую, здаецца, калі-небудзь трапіць кола аўтамабіля ці веласіпеда, ды так і застанецца. А калі гэта будзе дзіцячая каляска?..
А вось па драўляным мосце праз рачулку, у якім пагнілі дошкі, баючыся, каб не падвярнуць нагу, ходзяць не толькі дзеці, але і дарослыя. Тут жа часта можна сустрэць аматараў скандынаўскай хадзьбы. Пераадоленне гэтага мосціка становіцца сапраўднай перашкодай.
[caption id="attachment_108246" align="aligncenter" width="840"]
▪ Пашкоджанні на драўляным мосце ля крынічкі[/caption]
– Так, мы з сяброўкамі займаемся скандынаўскай хадзьбой, таму часта прыходзіцца пераадольваць гэты мост, – скардзіцца капылянка Галіна Іванаўна. – І вы ведаеце, кожны раз робім гэта з нейкім заміраннем сэрца. Можа, глыбіня рачулкі і невялікая, але ж вельмі не хочацца апынуцца ў вадзе, тым больш у халоднае надвор’е.
Яшчэ адзін аб’ект, які выклікае неспакой, злучае тэрыторыю фізкультурна-аздараўленчага цэнтра і гарадской зоны адпачынку. Ён таксама пантонны і таксама з’ўляецца адным з любімых месц для адпачынку капылян, ды і не толькі. Аднак… Відаць, што сям-там зроблены металічныя латкі, але не ўсюды гэта выканана надзейна, на некаторых участках адсутнічае агароджа. Можна заплюшчыць вочы на гэтыя, здавалася б, невялікія недахопы. Але ў народзе кажуць: пакуль гром не грымне, мужык не перахрысціцца. Не хацелася б быць тым самым мужыком…
Хто ж разбурае тое, што было створана для нашых даброт шмат гадоў таму? Вядома ж, гэта час. Але не абыходзіцца тут і без рук чалавечых, якія хочуць нешта зламаць, нашкодзіць, паказаць сваю моц. Не ўдалося нам толкам высветліць, хто ж з’яўляецца гаспадаром усіх наведаных аб’ектаў. Было б добра, каб яны знаходзіліся пад пастаянным наглядам і пры першай патрэбе рамантаваліся. Зразумела, бюджэтных сродкаў не заўсёды хапае на больш важныя справы, але і гэта не трэба пакідаць без увагі: а часам здарыцца няшчасце?..
Сяргей КОЗЕЛ
В четверг, 25 ноября, с 10 до 12 часов прямую линию проведет директор ГУ «Копыльский территориальный центр социального обслуживания населения» Светлана Станиславовна МАЛИНОВСКАЯ.
Свои вопросы можно задать в обозначенное время по номеру 25-4-83. 
На днях «не переночевала» еще одна конструкция, которая расположена неподалеку от дома по улице Партизанской, 7.
И как бы часто в учреждениях образования не проводили воспитательные мероприятия на тему сохранности и бережного отношения к чужому имуществу, молодежь все равно пытается проявить себя с агрессией и злостью.
Как сообщил начальник участка многоотраслевых услуг Копыльского ЖКХ Александр Каханович, подростки были неоднократно замечены на крыше беседки, за что им сделали замечание. Видимо, на простое замечание они не реагируют, иначе для чего умышленно причинять ущерб? Стоит отметить, что любое злодеяние наказуемо, и для несовершеннолетних тоже.
[caption id="attachment_108251" align="aligncenter" width="700"]
▪ На снимке, сделанном работниками ЖКХ, запечатлены дети, которым не место на крыше[/caption]
Что можно сказать о нынешнем подрастающем поколении? Очень часто у милых и приветливых с виду ребят, стоит им сгруппироваться, просыпается некое антигеройство. Очень жаль, что именно в таких ситуациях они проявляют себя не с положительной стороны...
Наталья ДАВЫДЕНКО 
