Участники велопробега перед стартом[/caption]
Чтобы почувствовать всю атмосферу этого праздника вместе с начальником Копыльского РОЧС Виталием Ильючиком и командиром отделения ПАСП-13 (аг. Потейки) Денисом Шостаком по маршруту Заславль — Вязынка — Радошковичи отправился и корреспондент редакции газеты «Слава працы».
На центральной площади Заславля с самого утра спасатели готовились к веломарафону. К слову, многие участники приезжали с женами и детьми. Каждый велосипедист получал сувенирную кепку с памятной надписью, велосипед и световозвращающий жилет. Уже через несколько минут свыше двухсот велосипедистов в сине-желтых тонах, возглавляемых начальником Минского областного управления МЧС Максимом Шишкановым, отправились к первой остановке на маршруте. Вначале участники пробега возложили цветы к памятнику воинам-освободителям города. Потом было знакомство с бытом местечковцев Заславля начала ХХ века в местном музейном комплексе «Млын і кузня» на улице Рынковой. Участники веломарафона узнали историю самой мельницы, построенной около ста лет назад, кузницы, оформленной согласно времени постройки, дома завозника (своеобразной местечковой гостиницы) и амбара.
[caption id="attachment_48892" align="aligncenter" width="560"]
Денис Шостак, Виталий Ильючик и начальник Борисовского ГРОЧС Владимир Пикуза[/caption]
…Теперь предстояло преодолеть около 14 километров до живописных мест, где родился классик белорусской поэзии Янка Купала. Весь путь занял немногим менее часа. За это время удалось услышать немало интересных рассказов о прошлых велопробегах, других историй, которыми поделились Виталий Ильючик, Денис Шостак и их коллеги из других районов Минщины. Следует отметить, что организаторы извлекли некоторый опыт проведения таких акций, предусмотрели все форс-мажорные обстоятельства. Именно поэтому вслед за колонной велосипедистов шли автобус (на случай, если кто-нибудь из участников почувствует себя плохо) и грузовик (куда можно было бы «упаковать» велосипед). Но все, от мала до велика, уверенно шли к пункту назначения. Отличная солнечная погода, разговоры в пути, веселая компания, хороший спортивный велосипед с переключателем скоростей, — и вот уже впереди Вязынка. На пути к мосту, ведущему через небольшую речушку к месту паломничества многих туристов из Беларуси и зарубежья, представители районных отделов МЧС высадили хвойную аллею.
В деревне Вязынка, в доме, где родился Янка Купала, воспроизведена обстановка тех времен. Вокруг мемориального дома-музея раскинулся купаловский заповедник. Также на территории усадьбы находится памятник известному поэту. Деревенский быт, живописная природа, небольшой пруд, над которым свисали ветви ив, — все это, безусловно, радовало глаз, и хотелось задержаться здесь подольше…
Дальше маршрут пролегал уже по небольшим, но аккуратным асфальтированным дорогам, вдоль которых ютились маленькие поселения. Слетая с крутых горок, поднимаясь на внушительные «тягунки», велотуристы, любуясь местными красотами, незаметно въехали в Радошковичи. Одна из достопримечательностей этого городского поселка — памятник легендарному летчику, Герою Советского Союза Николаю Гастелло. Сотрудники МЧС отдали дань памяти советскому воину и возложили венки и живые цветы к подножию монумента.
[caption id="attachment_48893" align="aligncenter" width="560"]
У памятника Н. Гастелло[/caption]
Еще пара-тройка километров — и мы уже на финише маршрута в оздоровительном лагере «Горизонт»! После обеда организаторы велопробега подготовили для всех желающих насыщенную спортивную программу, где нашлось место и горячим волейбольным баталиям, и матчам по настольному теннису, и непредсказуемым результатам в дартсе, и снайперской точности в стрельбе из пневматической винтовки.
[caption id="attachment_48894" align="aligncenter" width="560"]
На турнире по волейболу[/caption]
Глубоким вечером на местной танцплощадке состоялась церемония награждения самого пожилого и самого юного участников велопробега, а также победителей спортивных игр. А на память о прекрасно проведенном времени все районные делегации получили групповой снимок, сделанный перед началом велотура.
Сергей ЛАЗОВСКИЙ
Фото автора 
Ульяна Шатыко[/caption]
Кроме того, зрители смогли полюбоваться творческими работами из кожи — комплектом украшений и оригинальными панно, работами из бисера и кружев — колье-воротником и карнавальной маской. Очень выразительно смотрелись работы, изготовленные в технике батик (роспись по ткани) — «Парусник» и «Одуванчик».
Автор работ — Ульяна Шатыко, учащаяся 8 «А» класса — рассказала зрителям о своей учебе в классе декоративно-прикладного искусства Копыльской ДШИ, о своих любимых работах и техниках и посоветовала детям, присутствующим на презентации, найти свое призвание в творческой деятельности, ведь это вдохновляет, захватывает и помогает самовыражаться. Вместе с Ульяной на презентации выступила ее учитель Милана Анатольевна Мороз.
Зрители проявили неподдельный интерес к работам юной художницы. Ребята с удовольствием рассматривали выставку, слушали Ульяну, задавали ей вопросы, просили с ней сфотографироваться на память и желали дальнейших творческих успехов.
Совсем недавно Ульяна закончила Детскую школу искусств. Она, как и другие выпускницы класса ДПИ, сможет выбрать себе профессию художника любого направления или заниматься любимым творчеством параллельно с другим видом деятельности.
Наталья ШАТЫКО
Фото автора 
В торжественной обстановке директор школы Владимир Черкас подвел итоги учебного года, отметил лучших преподавателей и успешное выступление детей на конкурсах областного и международного уровней. Учащаяся художественного отделения Копыльской детской школы искусств Дарья Парибок (педагог Светлана Швайбович) удостоена специального приза на VI международном детско-юношеском конкурсе изобразительного искусства «КРАСАWEEK». Учащаяся по классу гитары Анастасия Карпович, которая в начале года была отмечена премией специального фонда Президента Республики Беларусь по поддержке талантливой молодежи, завоевала первую премию VІ международного конкурса джазовой и эстрадной музыки «Jazz–Time–2016». Также ее преподаватель Лев Конопляник на этом конкурсе был отмечен дипломом за высокое педагогическое мастерство. На XXV открытом областном конкурсе «Сымон-музыка» ансамбль народных инструментов (руководитель Марина Сильванович) получил Диплом III степени.
И по традиции под бурные аплодисменты зрителей те воспитанники, которые хорошо учились в этом году, были отмечены грамотами и благодарностями. Свидетельства об окончании Копыльской ДШИ получили 37 выпускников школы.
Во второй части мероприятия выступили учащиеся и преподаватели школы искусств. Зрителей порадовали вокальные, хореографические, инструментальные номера — были представлены хоровое пение, танцы, игра на скрипке, фортепиано и народных инструментах и др. В фойе можно было увидеть картины юных художников.
Все воспитанники и преподаватели Детской школы искусств — это яркие личности, которых объединяет огромная любовь к большому искусству. В следующем году учащиеся будут радовать своих наставников уже новыми творческими успехами.
Павел ШЕИН
Фото автора 
«Капыльскія пацехі»[/caption]
Як нараджаецца ідэя?
Любоў Пятроўна нават і сама не ведае адказу на гэта пытанне. Улічваючы тое, што новыя пастаноўкі ідуць кожны год, існавала і зараз існуе праблема рэпертуару. Але артысты імкнуцца паказаць розныя жанры: ёсць і шоу, і тэатральныя пастаноўкі. Але больш за іншыя ўдзельнікам «Капыльскіх пацех» падабаюцца менавіта апошнія. На гэты раз вырашылі даць спектакль. Асновай сцэнарыя стала камедыя беларускага драматурга Васіля Ткачова «Курорт для зяця» з рэпертуару Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Якуба Коласа. Але артысты дадалі шмат свайго, адаптавалі, так сказаць, да мясцовых умоў. Рэжысёр убачыў тую ці іншую дэталь. І далей, праз яе, узнікае нейкі канкрэтны вобраз, развіццё якога ідзе на працягу спектакля. З пункту гледжання драматургіі гэта і ёсць прафесійна выкананая работа.
Рэпетыцыі, рэпетыцыі, рэпетыцыі…
Але падабраць сцэнарый — яшчэ паўсправы. Не менш важнымі з’яўляюцца і рэпетыцыі. Дзеля гэтага артысты збіраюцца і пасля работы, і ў выхадныя дні. Пётр Лобаў прыязджаў з Мінска, дзе на той час працаваў, а Таццяна Вошкат — з Пацеек. Неабходна падстройвацца пад кожнага. Бывала, што і стомленасць адчувалася: усё ж такі пасля працоўнага дня. Але калі займаешся любімай справай, складанасці такога кшталту знікаюць.
Спачатку выбіраюць характар героя, абмяркоўваюць. І ўжо потым праз гульню перадаюць яго рысы, каб глядач разумеў, хто перад ім. Што тычыцца сцэнічнага афармлення, то рэквізіт большай часткай свой, хатні. Сабраліся на рэпетыцыі, зразумелі, што нешта патрэбна, і прынеслі.
Капыльскія артысты — людзі таленавітыя, усё хапаюць на ляту, вельмі хутка ўжываюцца ў вобраз. Яны не іграюць, а жывуць на сцэне. Таму Любоў Пятроўна імкнецца прадаставіць акцёрам больш мастацкай свабоды.
Калі кожны на сваім месцы
Жартаў у самадзейных артыстаў заўсёды поўна. Кожны з акцёраў — і сам добры гумарыст. Напрыклад, той жа Антон Шышмароў: каларытны, з нейкай сваёй разынкай. Заўсёды цудоўна раскрывае вобраз Святлана Папок. Сяргей Мялешка хутка схоплівае рэжысёрскую задумку, адчувае, што ад яго патрэбна. Спачатку рэпеціруць так званыя «выгарадкі» — эпізоды, затым манціруюць часткі. Падбіраюць святло, гук, музыку. Наогул, падбор музычных кампазіцый — справа складаная. Тут дапамагае густ Вольгі Даманскай і Любові Дубовік. Яны заўсёды «ў тэме» і разумеюць, што патрэбна пад той ці іншы эпізод. Словам, кожны на сваім месцы.
Так, цяперашнія артысты — людзі таленавітыя, але патрэбна шукаць новых, маладых, абнаўляць састаў. Таму Любоў Пятроўна запрашае, каб у самадзейны тэатр прыйшлі тыя, каму падабаюцца сцэна, жарты і смех: «Мы будзем рады прыняць папаўненне, а акцёрскаму майстэрству навучым».
З камедыі слова не выкінеш:
► І баран бы касіў, каб касу насіў.
► Ад гарэлкі розум мелкі.
► Як цвярозы, дык свінні баіцца. А як п’ян — дык капітан.
► У пастку трапіў! Цешча за грыву ўзяла. Хоча, каб я ў каня ператварыўся.
► А гэта жаніх па інтэрнэце… Каля Марынінай хаты падабрала… З іншамаркай.
► Я табе павінен сказаць: сёння з мужыкамі дэфіцыт. З-за мяжы можна прывесці адзежку, анучы розныя, а мужыка — дудкі.
► Мы мужыкі ці хто? Мы ж самі даём бабам пра нас абы што думаць і гаварыць… Дзе наша цвёрдасць? Дух мужчынскі? Слова мужчынскае? Чуць што — дзвярыма — лясь! Давай-ка, брат, паглядзім на сябе строга. Хто мы? Чым дыхаем?
► Вось такія ў нас кветачкі-ягадкі.
Дзіяна ТКАЧЭНКА Фота аўтара
Юныя майстры са сваімі настаўнікамі[/caption]
У нашай краіне шмат робіцца для таго, каб развіваць творчасць і талент хлопчыкаў і дзяўчынак, праходзіць мноства дзіцячых фестываляў і конкурсаў, якія заваявалі папулярнасць у падрастаючага пакалення. Адным з такіх у Мінскай вобласці з’яўляецца абласное свята-конкурс дзіцячай творчасці «Калыска талентаў», якое традыцыйна праходзіць на клецкай зямлі. Дарэчы, упершыню названае свята было праведзена ў рамках абласной праграмы «Традыцыйная культура і дзеці». А «дзіцячым» яно называецца таму, што да ўдзелу ў ім запрашаюцца тыя, хто яшчэ не адзначыў 18-годдзе. Да таго ж рабяты з’яўляюцца навучэнцамі дзіцячых школ мастацтваў, студый і гурткоў, а таксама ўдзельнікамі фальклорных калектываў і калектываў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва клубных і пазашкольных устаноў.
На працягу свята хлопчыкі і дзяўчынкі вызначыліся талентам, размаўлялі, кіраўнікі калектываў перадавалі набыты вопыт калегам, вучыліся адзін у аднаго. Магчымасць паказаць сваю творчую «разыначку» была ва ўсіх удзельнікаў конкурсу. З задавальненнем і ўпэўненасцю юныя жыхары Капыльшчыны дэманстравалі свае творчыя магчымасці і дасягненні. Журы, якое ўзначаліла кандыдат педагагічных навук, дацэнт, член праўлення грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз майстроў народнай творчасці» Любоў Еўдакімаўна Раманенка, вызначала лепшых у кожнай намінацыі. Так, Раман Волкаў атрымаў Дыплом І ступені за захаванне і развіццё традыцыйнай спадчыны свайго раёна, лепшую калекцыю хатніх работ, выкананую ў тэхніцы «бісерапляценне». Дыпломамі ІІ ступені за ўклад у развіццё традыцыйнай спадчыны і творчы падыход у выкананні твораў: з цеста — узнагароджана Ангеліна Голец, беларускага пояса — Данііл Сафронаў і Кацярына Бубніковіч. Дыплом ІІ ступені атрымаў Аляксей Бірук і Дыплом ІІІ ступені Мікалай Шчоткін за ўклад у развіццё традыцыйнай спадчыны і творчы падыход у выкананні твораў мастацкага ткацтва. За выкананне твораў мастацкай керамікі Дыпломам ІІ ступені ўзнагароджана Ксенія Скамароха. Усе названыя хлопчыкі і дзяўчынкі — выхаванцы раённага цэнтра ткацтва, узначальвае які Таццяна Волкава.
Дыплом І ступені за лепшую калекцыю хатніх работ, выкананую з мастацка апрацаванай скуры, атрымала выхаванка Капыльскай дзіцячай школы мастацтваў Дар’я Драко (настаўніца Мілана Мароз).
[caption id="attachment_48887" align="aligncenter" width="560"]
Дар’я Драко і Мілана Мароз[/caption]
Дыпломамі за актыўны ўдзел у фестывалі ўзнагароджаны навучэнцы Цімкавіцкай дзіцячай школы мастацтваў Яна Лазук, Ангеліна Пяцігорац, Станіслаў Траяновіч (настаўніца Алена Бельская) і выхаванкі Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Капыльскага раёна Дар’я Ра-дзечка і Настасся Таткова (настаўніца Марыя Муратава). Яны прадэманстравалі свае ўменні ў тым, як плесці беларускія паясы і ляпіць цудоўныя керамічныя рэчы адпаведна.
Асабліва прыемна, што аб тым, як цудоўна і яскрава было прадстаўлена мастацтва Капыльшчыны, напісалі на старонках клецкай раённай газеты «Да новых перамог»: «Прыцягнулі ўвагу майстры з Капыльшчыны. Тут, пад скронямі дрэў, разгарнуўся цэлы ткацкі комплекс! Ужо пры падвядзенні вынікаў высветлілася, што 16 рабят былі адзначаны дыпломамі, і восем з іх — не толькі за актыўны ўдзел… Што тут яшчэ можна дадаць: таленавітыя дзеткі!»
Дзіяна ТКАЧЭНКА 
