- Ажаніцца – не ўпасці: не ўстанеш, не атрасешся. Іншымі словамі кажучы, жаніцьба – справа сур’ёзная, якая не дапускае паспешнасці і памылак.
- Бачылі вочы, што бралі, дык ешце, хоць павылазьце. Гаворыцца як папрок, дакор за неабачлівасць, неразважлівасць пры выбары, набыцці ці выбары каго- ці чаго-небудзь.
- Без гаспадара гумно плача, а без гаспадыні хата. Або казалі яшчэ і так: без гаспадара няма парадку ў гумне, а без гаспадыні – у хаце; без гаспадара і дом сірата. Такім чынам падкрэслівалася выключная роля гаспадара ў хаце.
- Выбірай жонку не на ігрышчы, а на іржышчы (Шукай жонку ў гародзе, а не ў карагодзе). Гаворыцца як парада хлопцу пры выбары жонкі.
- Гадавала сава дзеці, ды няма на што глядзеці. Гаворыцца з неадабрэннем пра бацькоў ці бацькам, дзеці якіх не атрымалі належнага выхавання.
- Да дваццаці пяці хлопец сам жэніцца, з дваццаці пяці да трыццаці – людзі, а пасля сам чорт не ажэніць. Звычайна кажуць пра хлопца, які занадта доўга халасцякуе.
- Дай жонцы волю – завядзе ў няволю. Гаворыцца таму ці пра таго, хто папускаецца, паддаецца жонцы, дазваляе ёй свабодна дзейнічаць.
- Дачка ў пары – не трымай у двары. Так кажуць пра дзяўчыну, якую пара выдаваць замуж.
- Дзіця за руку бярэш – маці за сэрца. Пра чуйнае рэагаванне маці на адносіны каго-небудзь да яе дзіцяці.
- Жаніся, каб дурні не звяліся. Гаворыцца звычайна як жартаўлівы адказ на прапанову жаніцца.
- Жонка не лапаць, абуўшы з нагі не скінеш (Жонка не рукаў, не адпораш). Жонку нельга пакінуць, з ёй цяжка расстацца.
- За добрым мужам і варона жона, а за кепскім і княгіня загіне (За добрым чалавекам, як за сцяною, а за благім, як за плотам). Гаворыцца як сцвярджэнне, што ў сям’і вельмі многае залежыць ад паводзін, якасцей мужа.
- Замуж пайсці – не лапці плясці. Згадзіцеся, замуж пайсці – не простая справа, якая робіцца раптоўна, не падумаўшы, без развагі.
- З добраю жонкаю гора – паўгора, а радасць удвайне. Часцей ужываецца як парада маладому чалавеку пры выбары нявесты.
- З тварам да вянца, з розумам да канца (Хараство прыглядзіцца, а розум прыгадзіцца). Гаворыцца пра перавагу розуму перад прыгажосцю пры выбары жаніха ці нявесты.
- Зяць любіць узяць. Пра ўзаемаадносіны паміж зяцем і цесцем ці цешчай, бо добрая цешча ўкруга зяця і так і гэтак уецца, каб дачка не жалілася.
- Малыя дзеці – малы клопат (Малыя дзеткі – малыя бедкі, падрастуць дзеткі – падрастуць і бедкі). Гаворыцца як сцвярджэнне, што чым большымі становяцца дзеці, тым большы клопат для бацькоў.
- Малыя дзеці топчуць бацькам ногі, вялікія – сэрца. Ужываецца як сцвярджэнне, што чым большымі становяцца дзеці, тым большы клопат для бацькоў.
- Матка парве пазуху, хаваўшы для дзяцей, а дзеці парвуць пазуху, хаваўшы ад маткі. Маці больш клапоціцца пра дзяцей, чым дзеці пра маці. Матка апошняе аддасць, нічога не пашкадуе.
Комментарии