Без высокай духоўнасці, канешне ж, таксама нельга. Беларусы і рускія заўсёды прыгожа і велічна святкуюць Дзень яднання народаў сваіх краін. Паўсюль праходзяць пасяджэнні, адбываюцца круглыя сталы, дыялогавыя пляцоўкі.
Сама гісторыя гэтай знакамітай даты вяртае нас у 1996 год, калі адбылося падпісанне Дагавора аб стварэнні Садружнасці Беларусі і Расіі. Подпісы пад дакументамі паставілі Аляксандр Лукашэнка і Барыс Ельцын. Гэта было зроблена ў мэтах яднання матэрыяльнага і інтэлектуальнага патэнцыялаў народаў. Так пачалося стварэнне палітычна і эканамічна інтэграванага таварыства. А 2 красавіка 1997 года ў Маскве прэзідэнты падпісалі Дагавор аб Саюзе Беларусі і Расіі. Гэты дзень і стаў днём яднання народаў. 8 снежня 1999 года ў Маскве адбылося падпісанне Дагавора аб стварэнні Саюзнай дзяржавы.
Асноўнымі мэтамі стварэння Саюза стала, канешне ж, павышэнне ўзроўню жыцця народаў, умацаванне адносін братэрства, дружбы і супрацоўніцтва паміж нашымі краінамі ў палітычнай, эканамічнай, сацыяльнай галінах. І за дзесяцігоддзі Беларусь даказала, што яна – самы надзейны саюзнік Расійскай Федэрацыі. Але і да парад сваёй сястры Расіі мы прывыклі прыслухоўвацца.
А ў апошнія гады былі распрацаваны ажно 28 саюзных праграм, на сёння большасць з іх выканана. Мы помнім, як 28 лютага 2024 года ў Санкт-Пецярбургу на пасяджэнні Вышэйшага Дзяржсавета Саюзнай дзяржавы былі абмеркаваны вынікі выканання гэтых праграм. Сама палітыка Саюзнай дзяржавы накіравана на захаванне агульных матэрыяльных, гістарычных каштоўнасцей, развіццё творчай актыўнасці і культурнага супрацоўніцтва народаў. Праводзяцца сумесныя фестывалі, выставы, сустрэчы дзеячаў мастацтва, культурныя абмены і гастролі творчых калектываў. Дзейнічае Прэмія ў галіне літаратуры і мастацтва творцаў з Саюзнай дзяржавы.
У той час, калі варожыя сілы сёння па ўсім свеце руйнуюць помнікі Другой сусветнай вайны, мы ахоўваем гістарычныя і культурныя помнікі, ажыццяўляем іх рэстаўрацыю. Рыхтуемся дастойна адзначыць 80-годдзе Вялікай Перамогі. А тут ужо актуальным становіцца словазлучэнне «савецкі народ», які нягледзячы ні на што перамог у вайне. А нашы заморскія цёткі ды дзядзькі бесцырымонна хочуць прысвоіць перамогу сабе... Не ўдасца! Перапісаць нашу сумесную гісторыю не атрымаецца.
Для мяне паняцці «рускія» і «беларусы» многія гады былі ў многім амаль што непадзельныя, асабліва, калі мы жылі яшчэ ў СССР. Ды й сёння ў Беларусі дзве дзяржаўныя мовы – руская і беларуская. А што такое сапраўднае русафобства, мы даведваемся толькі з гнілых публікацый інтэрнэта. Мы, наадварот, перакладаем творы рускіх пісьменнікаў на беларускую мову.
Суадносіны братэрскіх народаў заканамерна напоў-нены ўзаемаразуменнем і ўзаемаўзбагачэннем. Бясспрэчна, час даказаў моц і непарыўнасць расійска-беларускай дружбы, векавой і маналітнай, заснаванай на прынцыпах раўнапраўя, узаемапавагі, даверу і падтрымкі, гістарычнай агульнасці і адданасці адным і тым жа духоўным каштоўнасцям.
Глыбокі ахоп сфер і глыбіня ўзаемадзеяння па праве дазваляюць назваць нашу Саюзную дзяржаву лакаматывам інтэграцыйных працэсаў на постсавецкай прасторы. Мы разам асвойваем космас, будуем атамныя станцыі і самалёты, ажыццяўляем самыя складаныя праекты ў галіне мікраэлектронікі. Вядзём высокатэхналагічныя ўнікальныя распрацоўкі. «Дэмакратычны» захад вельмі хацеў бы задушыць нас шматлікімі санкцыямі. Не выйдзе! Бо мы – разам! А разам мы непераможныя.
З маленства нас вучылі, што гора на дваіх – гэта паўгора. Радасць на дваіх – гэта дзве радасці. Шчасце на дваіх – гэта два шчасці. Залатая народная мудрасць! Скажу так: Расію і Беларусь звязвае не толькі шматвяковая непадзельная дружба. Гэта лёс!
Беларусь заўсёды была моцная сваімі традыцыямі, і галоўнай мэтай выхавання з’яўляецца захаванне, умацаванне і развіццё назапашанага папярэднімі пакаленнямі духоўнага вопыту. І каб не згубіць нацыянальную культуру, не забыць карані, мы павінны працягваць шанаваць народныя звычаі. Вучыцца цаніць бязмежны талент, духоўную прыгажосць не толькі свайго народа, але і народаў Вялікай Русі. А Белая Русь заўсёды гатова прыйсці на дапамогу. Разам нам лягчэй супрацьстаяць і варожай, фашысцкай палітыцы Захаду, ЗША. У іх саладжавыя цацанкі-абяцанкі слаба верыцца! Усе іх выступленні на публіку – з папулісцкім душком...
Мы – як дзве паловы адной душы! Нам нельга адзін без аднаго. Менавіта братэрскі саюз нашых краін – залог далейшага росквіту і бяспекі народаў, краін. Толькі разам мы будзем больш моцнымі і дужымі!
Спецыяльна для «СП» Канстанцін КАРНЯЛЮК
Комментарии